Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 540/15, wydanym w wyniku rozpoznania wniosku z dnia 26 kwietnia 2017 r., starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie przyznał R. S. prawo pomocy, poprzez ustanowienie adwokata.
Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w S. w związku z ww. postanowieniem wyznaczył adwokata A. N. pełnomocnikiem z urzędu skarżącego R. S. w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 540/15.
Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącego uczestniczył w rozprawie sądowej w dniu 17 sierpnia 2017 r., podczas której oświadczył, że podtrzymuje skargę R. S. w całości oraz wnosił o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (vide: protokół rozprawy, k. 236). Pełnomocnik ten sporządził opinię z dnia 3 października 2017 r. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 17 sierpnia 2017 r. oddalającego skargę R. S. na decyzję organu odwoławczego z dnia [...] r. (vide: k. 258).
W dniu 18 października 2017 r., skarżący R. S. zwrócił się z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie.
Starszy referendarz sądowy, oceniając wniosek o przyznanie prawa pomocy, zważył:
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.), a w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.).
Natomiast w myśl art. 249a P.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż zbędne okazało się rozpatrzenie kolejnego żądania ustanowienia adwokata zawartego we wniosku z dnia 18 października 2017 r. Jak bowiem wynika z akt sprawy, skarżącemu postanowieniem z dnia 18 maja 2017 r. zostało przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata i nie zostało cofnięte, co oznacza, że skarżący jest reprezentowany przez pełnomocnika w całym postępowaniu sądowym, włącznie z postępowaniem kasacyjnym. Wyznaczony pełnomocnik podjął już czynności na rzecz strony, występując na rozprawie sądowej i popierając w całości skargę.
W związku z tym, że w przedmiotowej sprawie skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika, zatem przysługujące już uprawnienie nie może być przyznane ponownie, co czyni postępowanie w tej kwestii zbędnym.
Z tego względu, na podstawie art. 249a oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy należało umorzyć postępowanie w sprawie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika, o czym orzeczono jak na wstępie.