Uzasadnienie
Wojewoda decyzją z dnia [...]r.,na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 35 ust.3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane /tj. Dz.U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016 ze zm./, utrzymał w mocy decyzję prezydenta Miasta z dnia [...] r. odmawiającą Spółce A. udzielenia pozwolenia na budowę budynku [...] [...] z usługami [...] na parterze, garażem [...] oraz niezbędną infrastrukturą zlokalizowanego na działce nr[...] z obr. [...] przy ul. [...] w [...].
Skargę na powyższą decyzję złożyła Spółka A., która domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji zarzucając naruszenie art. 6-7, 11, 15, 57, 107 Kpa, art. 9, 10 Kpa w związku z art. 39 ust.3 ustawy prawo budowlane oraz art. 35 ust.3 tej ustawy art. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o samorządowych zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz.U. z 2001r. Nr 5,poz. 42 ze zm.).
Wojewoda wniósł o oddalenie skargi.
Po wyznaczeniu terminu rozprawy, ale przed rozpoczęciem posiedzenia sądowego strona skarżąca pismem z dnia [...]r. cofnęła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Stosownie do art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Wobec cofnięcia skargi, nie znajdując podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postępowanie sądowe wywołane skargą umorzyć oraz zwrócić skarżącemu połowę uiszczonego wpisu od skargi na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 tej ustawy.