Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczeciniez 16 lutego 2023 r., sygn. akt II SA/Sz 549/22

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] października 2021 r., nr [...], Burmistrz M., po rozpoznaniu wniosku S. Sp. z o.o. w S., stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia pn.: "Budowa farmy fotowoltaicznej o mocy do 8 MW lub farm fotowoltaicznych o łącznej mocy nieprzekraczającej 8 MW wraz z infrastrukturą techniczną na działkach o nr ewidencyjnym [...] w obrębie B., gmina M." oraz określił dodatkowe warunki realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia.

Od powyższej decyzji odwołanie złożyli Jadwiga i J. M., A. M. oraz M. D.. Odwołujący się zarzucili zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie art. 6 k.p.a., art. 61a § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. oraz art. 77 § 1 k.p.a., a także naruszenie art. 71 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 84 ust. 1 i 1a ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, § 3 ust. 1 pkt 54 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, jak również art. 104 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie i stwierdzenie braku potrzeby oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2022 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.), dalej "k.p.a.", w związku z art. 71 ust. 1, art. 84 i art. 85 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2021 r. poz. 247 ze zm.), dalej: "u.i.o.ś.", utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ II instancji, po przedstawieniu stanu sprawy, przytoczył treść art. 71 ust. 1 i ust. 2 u.i.o.ś. i wskazał, że wnioskiem z dnia 16 lipca 2021 r.,. S. Sp. z o.o. z siedzibą w S. zwróciła się do Burmistrza M. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla wymienionego w nim przedsięwzięcia. Do wniosku załączono kartę informacyjną przedsięwzięcia, kopię mapy ewidencyjnej, mapę z zaznaczonym obszarem oddziaływania przedsięwzięcia oraz wypis z ewidencji gruntów.

Zdaniem Kolegium, stosownie do § 3 ust. 1 pkt 83 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r. poz. 1839), powyższe przedsięwzięcie należy zaliczyć do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Organ odwoławczy wyjaśnił, że w toku postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko należy ustalić, czy konieczne jest przeprowadzenie oceny oddziaływania danego przedsięwzięcia na środowisko.

Następnie organ II instancji powołał podstawy materialnoprawne działań organów administracji w przedmiotowej sprawie zawarte w przepisach u.i.o.ś. oraz w ustawie Prawo wodne i wskazał, że z akt sprawy wynika, iż organ I instancji, pismem z dnia 13 sierpnia 2021 r., zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. oraz Dyrektora Zarządu Zlewni w S. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie o wyrażenie opinii, co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przedkładając im kopię wniosku o wydanie decyzji środowiskowej oraz kartę informacyjną przedsięwzięcia. Po analizie przedłożonych dokumentów organy współdziałające wyraziły opinię, iż dla planowanego przedsięwzięcia nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym danych zawartych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, wyjaśnień wnioskodawcy i opinii organów współdziałających, doprowadziła zatem Kolegium do przekonania, iż przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko nie jest konieczne.

Organ odwoławczy, uzasadniając swoje stanowisko, przedstawił położenie, rodzaj i charakterystykę, w tym skalę planowanego przedsięwzięcia, emisje i występowanie innych uciążliwości na poszczególnych etapach jego realizacji i podczas eksploatacji. W tym względzie w pierwszej kolejności wskazał, że jest nim budowa farmy fotowoltaicznej o mocy 8 MW lub farm fotowoltaicznych o łącznej mocy nie przekraczającej 8 MW wraz z infrastrukturą techniczną na działkach o numerach ewid. [...] w obrębie B., gmina M.. Teren działek nr [...] w obrębie B. zlokalizowany jest na gruntach ornych RIVb, RV. Teren aktualnie wykorzystywany jest rolniczo. Z zagospodarowania wyłączono południowy fragment działki nr [...] stanowiący nieużytek. Powierzchnia zajęta pod instalację i jej infrastrukturę wyniesie do 4,5 ha. Najbliższa zabudowa mieszkalna o charakterze zabudowy zagrodowej znajduje się około 813 m od ogrodzenia planowanego przedsięwzięcia w kierunku południowo-wschodnim (działka nr [...] obręb B.).

Obszar inwestycji nie jest objęty obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Obszar znajduje się poza obszarami objętymi ochroną Natura 2000.

Do realizacji przedsięwzięcia zostaną wykorzystane: - 26.667 sztuk paneli fotowoltaicznych o mocy nie mniejszej niż 300 Wp oraz o łącznej powierzchni całkowitej do 45.334 m2; - do 400 sztuk inwerterów (falowników) o mocy nie mniejszej niż 20 kW;

1. - do 8 transformatorów 15/0,4 kV, każdy z zainstalowanym wyłącznikiem i układami zabezpieczeń o powierzchni dla jednej kontenerowej stacji transformatorowej nieprzekraczającej 20 m2 (łącznie 160m2) w zależności od zastosowanej technologii,
2. - place składowe (plac postojowo-manewrowy) - przy wjazdach na farmę z płyt ażurowych do 100m 2.

Na panelach fotowoltaicznych zastosowane zostaną powłoki antyrefleksyjne zwiększające absorpcję energii promieniowania słonecznego i zapobiegające niepożądanemu odbijaniu światła od powierzchni paneli.

Podczas realizacji inwestycji wystąpią okresowe oddziaływania akustyczne oraz wzrost zanieczyszczenia powietrza. Źródłami emisji hałasu i zanieczyszczeń będą maszyny i urządzenia budowlane oraz środki transportu. Zmiany te ustaną z zakończeniem realizacji inwestycji. Prace budowlano-montażowe wykonywane będą w porze dziennej. Używane będą sprawne maszyny i pojazdy, a wszystkie komponenty będą dostarczane na miejsce samochodami dostawczymi. Powstające w trakcie budowy farmy odpady będą selektywnie gromadzone w specjalnie przygotowanych kontenerach, a następnie przekazywane uprawnionej firmie w celu odzysku lub unieszkodliwienia. Ścieki bytowe gromadzone będą w zbiornikach bezodpływowych, opróżnianych przez specjalistyczne firmy.

Podczas eksploatacji inwestycja nie będzie generowała zanieczyszczeń do powietrza atmosferycznego, a emisja hałasu sprowadzać się będzie do hałasu generowanego przez pracę transformatorów, które będą znajdować się w budynkach stacji transformatorowych, a więc hałas będzie ekranowany przez ich ściany.

Kolegium stwierdziło na podstawie Karty informacyjnej, że przedmiotowa inwestycja nie przekroczy dopuszczalnych wartości pól elektromagnetycznych w środowisku określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 17 grudnia 2019 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku (Dz.U. z 2019 r. poz. 2448).

Podczas eksploatacji powstawać będą niewielkie ilości odpadów związanych z pracami konserwatorskimi i serwisowymi, które będą usuwane przez podmioty świadczące takie usługi. Funkcjonowanie farmy, w ocenie organu II instancji, nie będzie źródłem emisji ścieków technologicznych, ani bytowych. Wody z opadów na etapie budowy oraz eksploatacji wsiąkać będą do gruntu. Stacje transformatorowe wyposażone zostaną w szczelne misy olejowe, które w przypadku awarii pomieszczą całą objętość oleju zawartego w transformatorze.

Przedsięwzięcie zlokalizowane będzie w otulinie [...] Parku Krajobrazowego w odległości ok. 1,8 km od granic parku. Biorąc pod uwagę charakter przedsięwzięcia oraz dotychczasowe rolnicze użytkowanie terenu inwestycyjnego, według Kolegium, nie przewiduje się znaczącego negatywnego oddziaływania na środowisko przyrodnicze w tym na wspomniany park krajobrazowy. Najbliżej położonym obszarem Natura 2000 jest obszar specjalnej ochrony ptaków Ostoja [...] [...], oddalony o ok. 2,2 km od terenu inwestycji. W rejonie planowanej inwestycji nie występują siedliska żadnych gatunków ptaków będących przedmiotem ochrony tego obszaru. W związku z realizacją przedsięwzięcia nie planuje się wycinki drzew lub krzewów, które mogłyby stanowić potencjalne miejsce gniazdowania ptaków. W południowej części działki nr [...] znajduje się nieużytek, który jest terenem podmokłym z szuwarem trzcinowym. Zgodnie z przedłożoną dokumentacją obszar ten zostanie wyłączony z zagospodarowania.

W związku z tym, że teren ten i jego sąsiedztwo mogą stanowić miejsce bytowania zwierząt, w tym płazów i ptaków, na inwestora nałożono warunki minimalizujące oddziaływanie inwestycji na zwierzęta. Zobowiązano inwestora do zabezpieczenia wykopów oraz prowadzenia przeglądów pod kątem obecności w nich zwierząt.

W przypadku stwierdzenia tam obecności zwierząt należy je odłowić i przenieść w bezpieczne miejsce.

Po zrealizowaniu inwestycji teren pod panelami pozostanie biologicznie czynny. W związku z powyższym, w celu umożliwienia swobodnego przemieszczania się małych zwierząt pod ogrodzeniem należy wykonać przerwę między gruntem a ogrodzeniem o wysokości 20 cm. Celem zminimalizowania strat w lęgach koszenie roślinności należy wykonywać po 15 czerwca. Koszenie we wcześniejszych termiach jest możliwe po przeprowadzeniu oględzin terenu przez ornitologa po wykluczeniu wyprowadzania lęgów przez ptaki. Dla umożliwienia opuszczenia terenu podczas koszenia przez drobną faunę, koszenie należy prowadzić od centralnej części działki w kierunku brzegów.

Farma fotowoltaiczna nie wpłynie na krajobraz, ponieważ jej wysokość nie przekroczy 5 m. Realizacja inwestycji nie doprowadzi do zmian klimatu. Przyczyni się natomiast do wzrostu wykorzystania energii odnawialnej i tym samym do redukcji emisji gazów cieplarnianych wytwarzanych przez energetykę konwencjonalną.

Zdaniem organu II instancji w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia nie znajdują się inne zrealizowane lub planowane do realizacji inwestycje, które mogłyby prowadzić do kumulacji oddziaływań z przedmiotowym przedsięwzięciem. W rozpoznawanym przypadku nie dojdzie do wystąpienia oddziaływania transgranicznego.

Ponadto organ odwoławczy ustalił, że teren objęty wnioskiem znajduje się w obszarze zlewni jednolitej części wód powierzchniowych przejściowych JCWP kod: [...] - K.. Przedmiotowa JCWP to silnie zmieniona część wód charakteryzująca się złym stanem ogólnym z uwagi na słaby potencjał ekologiczny i poniżej dobrego stan chemicznego. Celem środowiskowym dla JCWP jest ochrona oraz poprawa ich potencjału ekologicznego i stanu chemicznego. Termin na osiągnięcie wskazanego celu środowiskowego przedłużono do roku 2027. Teren objęty wnioskiem znajduje się w jednolitej części wód podziemnych JCWPd kod: [...], która charakteryzuje się dobrym stanem chemicznym oraz ilościowym i dla której nie stwierdzono ryzyka nieosiągnięcia celu środowiskowego. Zgodnie z informacjami zawartymi w karcie informacyjnej, na etapie realizacji i eksploatacji, nie nastąpi degradacja wód podziemnych oraz powierzchniowych, ani pogorszenie potencjału ekologicznego i stanu chemicznego wód powierzchniowych.

Kolegium wypowiedziało się również odnośnie wyrażonych w sprawie opinii przez właściwe organy współdziałające. W tym względzie wskazało, że w opinii z dnia 28 czerwca 2021 r., nr [...], Dyrektor Zarządu Zlewni w S., działając w imieniu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, wyraził opinię, że dla przedsięwzięcia nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Organ odwoławczy powołał treść uzasadnienia opinii Dyrektora Zarządu Zlewni który wskazał, że przedsięwzięcie nie jest zlokalizowane w strefie ochronnej ujęć wód i w obszarach ochronnych zbiorników wód podziemnych, a także w strefie szczególnego zagrożenia powodzią oraz poza granicami prawnych form ochrony przyrody. Przedsięwzięcie nie narusza warunków określonych w rozporządzeniu nr [...] Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w S. z dnia 3 czerwca 2014 r. w sprawie warunków korzystania z wód regionu wodnego D. O. i P. Z. (Dz.U. z 2014r. poz. 2431). Zatem organ opiniujący stwierdził, że ocena oddziaływania na środowisko wodne i gruntowe nie jest konieczna.

W dniu 28 sierpnia 2021 r. (prawidłowo 25 czerwca 2021 r. – dopisek WSA) Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w G. wydał opinię sanitarną nr [...], w której nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia. W opinii wskazał, że przedmiotowe przedsięwzięcie nie będzie negatywnie oddziaływać na zdrowie i życie ludzi. Inspektor uwzględnił obszar przedsięwzięcia, najbliższą zabudowę od terenu przedsięwzięcia i urządzenia wchodzące w skład przedsięwzięcia.

W dniu 5 lipca 2021 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w S. wydał postanowienie nr [...], w którym wyraził opinię, że dla przedsięwzięcia nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i określił jednocześnie dodatkowe warunki dla przedsięwzięcia. RDOŚ wskazał w uzasadnieniu, że skala, usytuowanie przedsięwzięcia oraz oddziaływanie na poszczególne komponenty środowiska pozwalają stwierdzić, że nie wymaga ono przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

Kolegium wskazało, że w przedmiotowych opiniach i postanowieniu RDOŚ, organy dokonały analizy oddziaływania planowanego przedsięwzięcia, zaakceptowały brak jego negatywnego wpływu na środowisko, a dokonane opinie są spójne i logiczne, zaś u ich podstaw leżą analizy karty informacyjnej. Z tego względu Kolegium nie stwierdziło naruszeń art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. przy wydawaniu wskazanych opinii, ani naruszenia innych przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też Kolegium nie znalazło podstaw do ich zakwestionowania.

Z kolei dokonując oceny zaskarżonej decyzji organu I instancji, w oparciu o przesłanki wynikające z art. 63 u.i.o.ś., Kolegium doszło do przekonania, iż ze względu na rodzaj i skalę przedsięwzięcia oraz jego istnienie, przeprowadzenie oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko nie jest konieczne. Teren planowanego przedsięwzięcia nie jest położony w granicach obszaru Natura 2000 ani w obszarach podlegających ochronie. Położenie inwestycji nie powoduje ryzyka pogorszenia jakości środowiska ani walorów krajobrazowych tego terenu. Realizacja i eksploatacja inwestycji nie będzie wpływała na organizmy żywe. Na terenie inwestycyjnym nie występują siedliska przyrodnicze ani siedliska gatunków podlegających ochronie. Nie wystąpią przekroczenia norm związanych z emisją hałasu, substancji pyłowych, gazowych, czy związanych z emisją pola elektromagnetycznego. Funkcjonowanie inwestycji nie pogorszy warunków życia ludzi mieszkających w sąsiedztwie.

Kolegium uznało, że nie istnieją okoliczności pozwalające stwierdzić, że przedmiotowa inwestycja w zakresie oddziaływania nie będzie miała charakteru lokalnego oraz że nastąpi kumulacja jej oddziaływania z innymi okolicznymi inwestycjami.

Odnosząc się do treści odwołania organ II instancji stwierdził, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy stanowi wystarczającą podstawę do odstąpienia od obowiązku przeprowadzenia oceny i wydania postanowienia w trybie art. 63 ust. 1 u.i.o.ś., a w konsekwencji - do wydania zaskarżonej decyzji, stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

Pismem z dnia 17 maja 2022 r. J. M., J. M.1 i A. M. złożyli skargę na powyższą decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wnosząc o jej uchylenie jak i decyzji ją poprzedzającej i wskazując na naruszenie:

1. - art. 6 k.p.a. z uwagi na fakt, iż została naruszona zasada praworządności w prowadzonym postępowaniu administracyjnym;
2. - art. 61 a § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. oraz art. 77 § 1 k.p.a. poprzez procedowanie wbrew wymogom zawartym w tych przepisach, polegającym na braku podjęcia wszelkich czynności w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w tym niedoniesienie się do przedstawionych przez stronę skarżącą zarzutów odwołania i co za tym idzie nierozpatrzenie go w sposób wyczerpujący, wskutek powyższego organ utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy błędnie przyjmując, iż w okolicznościach niniejszej sprawy brak jest potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia;
3. - art. 77 § 1 k.p.a. w wyniku niekompletnego i nieprawidłowego zebrania materiału dowodowego, a tym samym naruszenia zasady prawdy obiektywnej zapewniającej przede wszystkim gwarancje zawarte w przepisach regulujących postępowanie dowodowe;
4. - art. 71 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 84 ust. 1 i 1a u.i.o.ś., a także § 3 ust. 1 pkt 54 lit. a, rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, jak również art. 104 k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i stwierdzenie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia;
5. - art. 10 § 1 k.p.a. poprzez pozbawienie stron postępowania, tj. nowych właścicieli działek o numerach [...], [...] oraz [...] - B. J., H. M. oraz Państwa J. (osoby te nabyły wskazane nieruchomości po wniesieniu odwołania przez skarżącego) i niepowiadomienie ich o toczącym się postępowaniu celem udzielenia możliwości wypowiedzenia się w sprawie. Osoby wyżej wskazane są właścicielami nieruchomości znajdujących się w ścisłym sąsiedztwie planowanej inwestycji, zatem niewątpliwie przysługuje im status strony postępowania;
6. - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie decyzji organu I instancji w mocy.

W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, że organ nie ustosunkował się do argumentacji wskazanej przez skarżących. Organ de facto powielił stanowisko organu I instancji nie odnosząc się w ogóle do wszystkich zarzutów zaprezentowanych przez skarżących. Dodatkowo skarżący nadmienili, iż wszystkie działki powstałe po podziale działki nr [...] to działki rekreacyjno-budowlane, zatwierdzone uchwałą Rady Miejskiej w M. z dnia 11 lutego 1999 r.

Pismem z dnia 22 maja 2022 r. skargę wnieśli M. D., P. M., P. J., J. J., D. M., H. M., A. B. i M. F.. Jednocześnie pismo procesowe podpisali sygnatariusze skargi z dnia 17 maja 2022 r.

W uzasadnieniu skarżący wskazali, że planowana inwestycja burzy plany właścicieli działek, ponieważ: - ukształtowanie terenu powoduje, iż elementy konstrukcji na których będą zamontowane panele fotowoltaiczne zasłonią niemal całkowicie panoramę od strony wschodniej; - wysokość elementów konstrukcji farmy to 5 m od gruntu, zaś domków 7 m do kalenicy, - hałas jaki powodują inwertery i transformatory zakłócą wypoczynek na tym terenie, - panorama terenu w kierunku wschodnim dająca urok tego miejsca przestanie istnieć, a w to miejsce powstanie nieestetyczna konstrukcja farmy fotowoltaicznej, - w dobie anomalii klimatycznych konstrukcja farmy fotowoltaicznej może stanowić poważne zagrożenie dla ludzi z bezpośrednio sąsiadujących terenów, - dla osób dla których marzeniem życia była budowa domku w terenie spokojnym i czystym od zgiełku codzienności inwestor chce zafundować getto przemysłowe bez stref buforowych oddzielających tereny o różnych formach użytkowania.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o odrzucenie skargi P. M., P. J., J. J., D. M. i H. M., w pozostałym zakresie o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2022 r., sygn. akt II SA/Sz 549/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę P. M., P. J., J. J., D. M., H. M., A. B., M. F. i M. D..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje

Na podstawie art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 – j.t.), dalej jako "p.p.s.a." sprawa niniejsza została rozpoznana w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym.

Skarga okazała się niezasadna, bowiem przeprowadzona przez Sąd w oparciu o art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 – j.t.), kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, że akt ten nie narusza prawa.

Przedmiotem skargi w badanej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., którą organ ten utrzymał w mocy decyzję Burmistrza M. w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy fotowoltaicznej o mocy do 8 MW lub farm fotowoltaicznych o łącznej mocy nieprzekraczającej 8 MW wraz z infrastrukturą techniczną na działkach nr ew. [...] w obrębie B., gmina M..

Skarżący, kwestionując decyzję organu odwoławczego, podnieśli szereg zarzutów wskazując przede wszystkim na okoliczność, iż planowana inwestycja ma zostać zrealizowana w bezpośrednim sąsiedztwie działek rekreacyjno – budowlanych, a jej oddziaływanie będzie bezpośrednio i znacząco oddziaływać na środowisko, czego nie przeanalizował organ odwoławczy powielając argumentację zawartą w decyzji organu I instancji.

Na wstępie rozważań należy się odwołać do przepisów, które stanowiły podstawę wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Na podstawie art.71 ust. 1 u.i.o.ś. decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Stosownie do art. 71 ust. 2 przywołanej ustawy uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych:

1. 1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko;
2. 2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

W badanej sprawie inwestor zwrócił się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla opisanego wyżej przedsięwzięcia w związku z zamiarem wystąpienia o warunki zabudowy na podstawie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Należało zatem ocenić, czy planowane przedsięwzięcie zalicza się do przedsięwzięć, o których mowa w art. 71 ust. 1 pkt 1 i 2 u.i.o.ś. Organy obu instancji, jak również sam inwestor przedsięwzięcie to zakwalifikowały do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z § 3 ust. 3 pkt 54 rozporządzenia, który stanowi, że do przedsięwzięć, o których mowa zalicza się zabudowę przemysłową, w tym zabudowę systemami fotowoltaicznymi, lub magazynową, wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą, o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż:

1. a) 0,5 ha na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy,
2. b) 1 ha na obszarach innych niż wymienione w lit. a.

Decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia wydawana jest na wniosek, do którego – stosownie do art. 74 ust. 1 pkt 2 u.i.o.ś., oprócz innych wymienionych w ust. 1 dokumentów należy dołączyć, w przypadku przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko - kartę informacyjną przedsięwzięcia. W badanej sprawie wymagane dokumenty zostały przez inwestora przedłożone.

Rolą Burmistrza M., w związku z wnioskiem inwestora było zatem dokonanie oceny, czy dla inwestycji tej niezbędne jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko. Organ zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w S., Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. oraz Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Dyrektora Zarządu Zlewni w S. o zajęcie stanowiska w przedmiocie konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, przekazując jednocześnie tym organom kopię wniosku wraz z kartą informacyjną przedsięwzięcia i zaznaczając, że zalicza się ono do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Żaden z wymienionych organów nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w niniejszej sprawie. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny, w opinii sanitarnej z dnia 25 czerwca 2021 r. stwierdził, że przedsięwzięcie nie będzie negatywnie oddziaływać na życie i zdrowie ludzi. Dyrektor Zarządu Zlewni w S. PGW WP, postanowieniem z dnia 28 czerwca 2021 r. uznał, że nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko pod warunkiem realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia zgodnie z treścią zawartą w przedłożonej karcie informacyjnej przedsięwzięcia, w szczególności w zakresie gospodarki wodno – ściekowej.

Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w S., postanowieniem z dnia 5 lipca 2021 r. wyraził opinię, iż dla planowanego przedsięwzięcia nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i określił jednocześnie – w czterech punktach warunki, które inwestor zobowiązany będzie spełnić przy realizacji instalacji fotowoltaicznej. Warunki te dotyczyły zarówno obszaru, na którym inwestycja może zostać zrealizowana, ograniczając go wyłącznie do terenów wykorzystywanych rolniczo, jak również parametrów ogrodzenia. Ponadto wprowadzono obowiązek wykonywania czynności związanych bezpośrednio z ochroną występujących na tym obszarze zwierząt.

Opinie te zostały następnie uzupełnione w związku z przekazaniem organom informacji, iż planowana inwestycja ma zostać zrealizowana w bezpośrednim sąsiedztwie terenów rekreacyjnych. Organy podtrzymały stanowisko w przedmiocie braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

W ocenie Sądu organ I instancji miał zatem podstawy do tego, aby stwierdzić brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w niniejszej sprawie. Podkreślenia wymaga, że podstawowe informacje dotyczące rodzaju inwestycji, jej zakresu, jak również sposobu realizacji oraz umiejscowienia w terenie zostały zawarte w karcie informacyjnej przedsięwzięcia. Jest to dokument, który obligatoryjnie musi zostać załączony do wniosku. W przypadku gdy zawiera braki, bądź niedokładne informacje organ może i powinien wezwać do jego uzupełnienia, co też miało miejsce w badanej sprawie. Ustalenia organu zostały oparte na opiniach wyspecjalizowanych organów, które w zakresie swojej właściwości nie stwierdziły potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

Nie oznacza to zaniechania działań zmierzających do ochrony środowiska naturalnego, czy przyzwolenia na realizację inwestycji w sposób temu środowisku zagrażający. Organ I instancji wydając decyzję wskazał w niej szereg obowiązków, które inwestor będzie musiał spełnić zarówno na etapie realizacji przedsięwzięcia, jak i jego eksploatacji, a lektura decyzji organu I instancji prowadzi do wniosku, że nałożone obostrzenia dotyczą nie tylko samego procesu budowlanego i wykorzystania instalacji, ale mają również na celu ochronę zwierząt i roślin.

Brak jest zatem w świetle powyższych okoliczności podstaw do przyjęcia, iż organ procedował z naruszeniem art. 61a § 1 w związku z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Zauważyć należy, że art. 61a § 1 k.p.a. dotyczy odmowy wszczęcia postępowania, które w niniejszej sprawie nie miało miejsca, bowiem wniosek inwestora został rozpoznany merytorycznie. Nie mają racji skarżący, iż organ procedował w oparciu o niepełny materiał dowodowy. Wniosek inwestora zawierał wymagane elementy, w tym kartę informacyjną, która z woli ustawodawcy jest dokumentem przedkładanym przez inwestora i sporządzanym na jego zlecenie. Nie oznacza to, że organ powinien bezkrytycznie podchodzić do dokumentów przedkładanych przez wnioskodawcę. Przeciwnie zarówno wniosek, jak i karta informacyjna i wszelkie inne załączone do wniosku dokumenty podlegają ocenie organu, jak każdy dowód. Rzeczą organu jest dokumenty te zweryfikować, żądać – w razie potrzeby, wyjaśnień i ich uzupełnienia.

W ocenie Sądu, w badanej sprawie taka krytyczna analiza została przeprowadzona, inwestor uzupełnił wniosek we wskazanym przez organ zakresie. Organy opiniujące wypowiedziały się także w kwestii wpływu na ich ocenę faktu, iż terenami sąsiadującymi z planowaną inwestycją są tereny o przeznaczeniu rekreacyjnym.

Sąd nie podzielił zarzutów skargi dotyczących niezbadania przez organ wpływu inwestycji na środowisko. Zauważyć należy, że podstawowe dane dotyczące zarówno parametrów technicznych, oddziaływania inwestycji zarówno na etapie budowy jak i eksploatacji, zostały wyszczególnione w karcie informacyjnej przedsięwzięcia. Dokumenty te podlegały ocenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w S., który dokonując ich oceny w kontekście konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko uwzględnił zarówno położenie nieruchomości, na której planowana jest budowa farmy fotowoltaicznej, jej sąsiedztwo, występowanie zwierząt i roślin oraz wpływ instalacji zarówno w trakcie realizacji inwestycji jak i i jej eksploatacji na występującą na tym obszarze florę i faunę. Zwrócono uwagę na emisje pól elektromagnetycznych, które nie przekroczą dopuszczalnych wartości. Organ przeanalizował w szczególności fakt, iż teren inwestycji położony jest otulinie [...] Parku Krajobrazowego, jak również w dalszym sąsiedztwie obszaru Natura 2000 – obszarze specjalnej ochrony ptaków Ostoja [...].

Konsekwencją tej analizy było umieszczenie w uzasadnieniu postanowienia z dnia 5 lipca 2021 r. szczegółowych wytycznych w zakresie zobowiązania inwestora do podjęcia niezbędnych działań, mających na celu ochronę zwierząt bytujących na tym obszarze.

Wbrew wywodom skargi przy podejmowaniu decyzji wzięto pod uwagę wszystkie aspekty związane z realizacją i eksploatacją instalacji, przy czym o potrzebie przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko wypowiedziały się organy wyspecjalizowane, posiadające wiadomości specjalne w dziedzinach, których dotyczyły zajęte stanowiska.

Skarżący nie przedstawili natomiast żadnego przeciwdowodu, który zmieniałby ocenę wyrażoną w zaskarżonej decyzji. Zakwestionowali ustalenia organu nie popierając jednocześnie swoich argumentów opracowanym przez posiadający wiadomości specjalne podmiot stanowiskiem, z którego wynikałaby odmienna od przyjętej przez organy ocena wpływu przedsięwzięcia na środowisko, w szczególności konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

Odnosząc się do argumentacji skarżących dotyczącej negatywnego oddziaływania na środowisko w trakcie budowy farmy, pomijając okoliczność, iż wpływ ten uwzględnił RDOŚ w swoim stanowisku, wskazać należy, że realizacja każdej inwestycji, w tym również o niewielkich rozmiarach taki wpływ wywiera. Nie zmienia to jednak faktu, iż jest to oddziaływanie o charakterze przejściowym. Podkreślenia wymaga przy tym, że w pobliżu brak jest innych zabudowań, dla których oddziaływanie to byłoby uciążliwe.

W badanej sprawie ocena zgromadzonego materiału dowodowego została przeprowadzona prawidłowo. Organy opiniujące zajęły jasne i klarowne stanowiska, w szczególności dotyczy to stanowiska RDOŚ, który szczegółowo przeanalizował rodzaj i zakres zamierzenia inwestycyjnego i jego wpływ na środowisko. Jest to ocena spójna, jednoznaczna i miarodajna, zatem prawidłowo organ uznał, że zbieżne stanowiska RDOŚ PPIS i Dyrektora Zlewni w S. o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko mogą w niniejszej sprawie stanowić podstawę jego rozstrzygnięcia.

Końcowo zauważyć należy, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia stanowi jeden z etapów procesu inwestycyjnego i nie przesądza o możliwości budowy farmy fotowoltaicznej na określonym terenie. Inwestor zobowiązany będzie bowiem uzyskać kolejne decyzje, w tym decyzję o warunkach zabudowy. Dopiero na tym etapie właściwy organ będzie badał, czy w świetle unormowań zawartych w ustawie o planowaniu o zagospodarowaniu przestrzennym realizacja inwestycji będzie możliwa i jakie warunki inwestor będzie musiał spełnić aby otrzymać decyzję o warunkach zabudowy. Natomiast kwestie związane z emisją hałasu, czy pola elektromagnetycznego, jakkolwiek dostrzeżone przez organ merytoryczny i organy opiniujące, będą badane w postępowaniu o pozwolenie na budowę.

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.