Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczeciniez 18 lutego 2021 r., sygn. akt II SA/Sz 55/21

Uzasadnienie

P. J. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na pismo Komendanta Policji z dnia [...] marca 2019 r., nr [...], które skarżący uznaje za czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w przedmiocie naliczenia ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy.

W odpowiedzi na skargę organ, zastępowany przez radcę prawnego, wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje

Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że badanie merytorycznej zasadności skargi w każdym przypadku poprzedzone jest sprawdzeniem, czy zostały spełnione przesłanki umożliwiające kontrolę sprawy przez wojewódzki sąd administracyjny.

Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.3), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Odnosząc powyższe do wniesionej skargi należy wskazać, że kwestionowane przez skarżącego pismo Komendanta Policji z dnia [...] marca 2019 r. nie mieści się w katalogu aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Należy zauważyć, że przedmiotowe pismo stanowi odpowiedź organu na wniosek skarżącego w sprawie naliczenia i wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy. W ocenie Sądu pismo organu ma wyłącznie charakter informacyjny. Wyjaśniono w nim przyczyny, z powodów których – zdaniem organu - brak jest możliwości rozpatrzenia wniosku skarżącego.

Sąd wskazuje, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że rozpoznanie sprawy funkcjonariusza Policji o roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych należy do właściwości organu administracyjnego. Rozróżnić przy tym należy czynność organu rozstrzygającą o prawie lub braku prawa do świadczenia wynikającego ze stosunku służbowego, która powinna mieć charakter decyzji administracyjnej, od czynności wypłaty świadczenia, która ma charakter materialno-techniczny (por. wyrok NSA z dnia 24 marca 2010 r. sygn. akt I OSK 1576/09; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 30 września 2020r., sygn. akt II SA/Wa 1260/20, opubl. w internetowej bazie - orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przedmiotowe pismo nie stanowi decyzji administracyjnej, gdyż nie zawiera wszystkich elementów konstytutywnych decyzji. Niezbędnym elementem prawidłowo wydanej decyzji administracyjnej jest przede wszystkim jej rozstrzygnięcie, a więc władcze ukształtowanie określonego stosunku administracyjnoprawnego, stanowiące "rdzeń" decyzji w postępowaniu administracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2018 r., sygn. akt I OSK 4147/18, opubl. w internetowej bazie - orzeczenia.nsa.gov.pl). Jest to jeden z tych elementów składowych, bez którego decyzja nie może istnieć.

Zaskarżone pismo nie jest też czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Czynność z zakresu administracji publicznej powinna ustalać (odmawiać ustalenia), stwierdzać (odmawiać stwierdzenia), potwierdzać (odmawiać potwierdzenia) określonych uprawnień lub obowiązków przewidzianych przepisami prawa administracyjnego. Musi ona wywoływać dla określonego podmiotu (tu: skarżącego) skutki prawne, a więc w sposób prawnie wiążący wpływać na jego sytuację prawną. Zatem musi istnieć ścisły związek między ustaleniem, stwierdzeniem lub potwierdzeniem (oraz ich odmowami) a możliwością realizacji uprawnienia.

Zaskarżone pismo organu ww. wymogów nie spełnia. Nie rozstrzyga ono żadnej sprawy administracyjnej, nie kształtuje praw czy obowiązków skarżącego. Wobec tego, iż nie stanowi ono władczego i jednostronnego rozstrzygnięcia, lecz ma ściśle informacyjny charakter, na takie pismo skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd niedopuszczalną skargę odrzucił.