Uzasadnienie
W dniu [...] M.W., reprezentowana przez radcę prawnego [...], złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...], w której nałożono na skarżącą karę pieniężną w wysokości [...] za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji.
W skardze M.W. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Uzasadniając żądanie skarżąca wskazała, że wykonanie decyzji może spowodować wyrządzenie znacznej szkody poprzez utratę płynności finansowej w prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Ponadto podniosła, że zwrot zapłaconej kwoty, w przypadku uwzględnienia skargi, nie skompensuje strat spowodowanych zapłatą orzeczonej kary, a związanych z ograniczeniem bieżącej działalności gospodarczej i zmniejszeniem przychodów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] zważył, co następuje:
W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 w/w ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jak również innych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (zd. ostatnie w/w artykułu).
Odnosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że przedmiotem wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania stanowi zarówno decyzja organu pierwszej jak i drugiej instancji. W związku z tym, że zaskarżona do Sądu decyzja Dyrektora Izby Celnej w [...] utrzymuje w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] należało przyjąć, że wniosek o wstrzymanie należy odnieść do decyzji organu drugiej instancji.
Jak wynika z cytowanego wyżej art. 61 § 3 ustawy warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej lub niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.
W ocenie Sądu, przedstawione w uzasadnieniu wniosku argumenty oraz okoliczności wynikające z akt sprawy, nie stanowią podstawy do stwierdzenia, iż w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy.
Strona w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie stwierdziła, że zapłata orzeczonej w decyzji z dnia [...] kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji w wysokości [...] spowoduje znaczną szkodę majątkową w postaci utraty płynności finansowej w prowadzonej działalności gospodarczej, jednakże nie uprawdopodobniła powyższego twierdzenia poprzez wskazanie konkretnych okoliczności odnoszących się do sytuacji materialnej oraz przedstawienie - w miarę możliwości - dokumentów źródłowych pozwalających na ocenę kondycji finansowej skarżącej. Przede wszystkim nie podała wysokości dochodów osiąganych z prowadzonej działalności gospodarczej. W rezultacie uzasadnienie zawiera jedynie ogólnikowe stwierdzenie, pozbawione szerszego uzasadnienia, zatem Sąd nie miał podstaw by przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić skarżącej znaczną szkodę. Na istnienie tych okoliczności nie wskazuje również analiza akt administracyjnych.
W związku z tym wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu merytorycznego rozpoznania zasadności zarzutów skargi, nie zasługuje na uwzględnienie.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.