Uzasadnienie
W dniu [...]r. B. S. złożyła do Burmistrza wniosek o najem lokalu z mieszkaniowego zasobu Gminy.
Pismem z dnia [...] Burmistrz poinformował B. S., że zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 – 3 uchwały Rady Miejskiej w Barlinku z dnia 27 sierpnia 2009 r., nr XLIV/639/2009 w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy, Gmina wynajmuje lokale mieszkalne osobom pełnoletnim, które spełniają łącznie następujące warunki:
1/ są członkami wspólnoty samorządowej Gminy,
2/ pozostają w trudnych warunkach mieszkaniowych kwalifikujących do ich poprawy, a które zamieszkują w lokalu, w którym na członka gospodarstwa domowego przypada nie mniej niż 5m2 ogólnej powierzchni pokoi w gospodarstwie wieloosobowym, a w przypadku jednoosobowego gospodarstwa domowego mniej niż 10 m2 lub lokalu niespełniającym wymogów lokalu przeznaczonego na pobyt stały ludzi;
3/ osiągają niskie dochody; (....);
4/ znajdują się w niedostatku; (...).
W oparciu o dane zawarte we wniosku ustalono, że wnioskodawczyni nie spełnia kryterium pozostawania w trudnych warunkach mieszkaniowych, bowiem łączna powierzchnia pokoi lokalu położonego przy ul. [...] wynosi [...], w lokalu tym zamieszkują 4 osoby, co w przeliczeniu na jedną osobę daje 10,5 m2 powierzchni pokoi.
Pismem z dnia [...] r. B. S. zwróciła się do Burmistrza o podanie jaką ilość punktów regulaminowych uzyskał jej wniosek oraz o poinformowanie o prawie odwołania się od decyzji odmownej.
W odpowiedzi na powyższe pismem z dnia [...] r. Burmistrz wyjaśnił wnioskodawczyni, że na dzień złożenia wniosku miała ona zaspokojone potrzeby mieszkaniowe, w związku z czym jej wniosek nie podlegał ocenie punktowej, ponieważ nie spełnił kryteriów § 32 ust. 7 uchwały Rady Miejskiej w Barlinku z dnia 27 sierpnia 2009 r. Nr XLIV/639/2009.
Na powyższe pismo Burmistrza B. S. wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego poprzedzając ją wezwaniem do organu do usunięcia naruszenia prawa.
W skardze podniosła, że zaskarżone pismo z dnia [...] r. jest aktem z zakresu administracji publicznej o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a organ w żadnym z kierowanych do niej pism nie pouczył jej o przysługującym prawie zaskarżenia do sądu.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z treścią art. 184 zdanie 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej tylko w zakresie określonym ustawą.
Katalog aktów lub czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego został zawarty w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej P.p.s.a. Kontrola ta obejmuje rozpoznawanie skarg na określone, władcze formy działalności administracji w postaci decyzji, postanowień, aktów z zakresu administracji publicznej innych niż decyzje i postanowienia dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, interpretacje podatkowe, akty prawa miejscowego organów samorządowych i terenowych organów administracji rządowej, akty nadzoru, bezczynność w sprawach w których powinna być wydana decyzja, postanowienie lub inny akt dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 1 – 8 P.p.s.a).
Przedmiotem skargi B. S. jest pismo Burmistrza z dnia [...] r. wyjaśniające podstawę wydania odmowy najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu Gminy.
Przedmiotowe pismo – w ocenie Sądu – nie stanowi żadnego z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a., nie przesądza bowiem w żaden sposób o sposobie załatwienia wniosku, a jedynie wyjaśnia powody wydania aktu odmowy najmu lokalu.
Wskazać należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych rozważana jest problematyka zaskarżalności aktów organów administracji publicznej podejmowanych w sprawach dotyczących wynajmu lokali z zasobów mieszkaniowych gmin.
Przede wszystkim w uchwale składu 7 sędziów NSA z dnia 21 lipca 2008 r. w sprawie I OPS 4/08 wskazano, że aktem z zakresu administracji publicznej z art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., a więc i posiadającym przymiot zaskarżalności do sądu administracyjnego, jest uchwała organu gminy odmawiająca zakwalifikowania i umieszczenia na liście oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy.
Pisemne zawiadomienie wnioskodawcy, że nie spełnia przesłanek określonych w uchwale stanowi akt z zakresu administracji publicznej, który dotyczy uprawnień wynikających z przepisów prawa miejscowego, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.
Zaskarżona w niniejszej sprawie odpowiedź organu ma wyłącznie charakter informacyjny, nie prowadzi do zakończenia postępowania i nie rozstrzyga co do jego istoty. Stanowi jedynie potwierdzenie stanowiska organu administracji, które już wcześniej zostało przedstawione w akcie administracyjnym z dnia [...]r., które to podlega kognicji sądu administracyjnego, po wyczerpaniu właściwego trybu.
Mając powyższe na uwadze, skargę na pismo organu z dnia [...] r. należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. odrzucić.
Sygn. akt II SA/Sz 556/13
U Z A S A D N I E N I E
Postanowieniem z dnia [...]r. wydanym na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę B. S. na pismo Burmistrza z dnia [...] r. wyjaśniające powody niezakwalifikowania skarżącej do najmu lokalu komunalnego, z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego do jej rozpoznania.
W skardze B. S. zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi – art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Okoliczność ta – oczywista bezzasadność skargi – zachodzi wówczas, gdy przepisy prawa w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego.
Sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie, ponieważ skarga B. S. na pismo Burmistrza wyjaśniające powody niezakwalifikowania jej do najmu lokalu komunalnego podlega odrzuceniu z uwagi na to, że nie należy do właściwości sądów administracyjnych, co zostało wskazane w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...]r.
Stąd z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi, należało odmówić skarżącej przyznania prawa pomocy w oparciu o dyspozycję art. 247 P.p.p.s.a.
Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji postanowienia.