Uzasadnienie
G. T. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na uchwałę Nr [...] Rady Gminy z dnia [...] r., wydaną na podstawie art. 229 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego - uznającą za bezzasadną Jego skargę wniesioną na działalność Wójta Gminy.
Zaskarżonej do Sądu uchwale Skarżący zarzuci ł między innymi, iż jest "przejawem działań korupcyjnych zgodnie z treścią art. 115 § 3,4 i 13 p. 2 i 4 kodeksu karnego w wyniku uzyskiwanych nienależnych prawnie korzyści materialnych i osobistych" oraz że została wydana z naruszeniem: art. 145 § 1 Kpa, ustawy o Ochronie środowiska oraz Prawo wodne. W treści skargi G. T. podniósł również, że Rada Gminy opierając się fałszywych, Jego zdaniem opiniach poprzez zasypanie zbiornika retencyjnego, znajdującego się na terenie działki nr [...] w [...] spowodowała "uszkodzenie stosunków wodnych na okolicznym terenie".
Rada Gminy, udzielając odpowiedzi na wyżej wymienioną skargę pismem z dnia [...] r. wniosła o oddalenie skargi.
Organ wskazał, że kwestie poruszone przez G. T., za wyjątkiem samowolnej wycinki drzew oraz wydawania warunków zabudowy niezgodnie ze stanem prawnym oraz kwestii własności nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę nr [...], były przedmiotem rozpoznania przez Radę Gminy, która zajęła w tych sprawach stanowisko w uchwale nr [...] z dnia [...] r. Wobec faktu, że Skarżący nie przytoczył jakichkolwiek nowych okoliczności w sprawie, Rada Gminy, podejmując przedmiotową uchwałę, stosownie do treści art. 239 Kpa, w odpowiedzi na skargę podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, zważył co następuje
Z treści skargi oraz załączonych do skargi pism wynika, iż zaskarżona uchwała jest formą zawiadomienia Skarżącego przez radę gminy - jako organu kolegialnego - o sposobie załatwienia Jego skargi na nieprawidłowe działanie Wójta Gminy, rozpatrzonej w trybie przepisów rozdziału II działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej przytaczanej jako: Kpa). Zgodnie z art. 227 Kpa w tym trybie rozpatrywane są skargi wnoszone na nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, czy też przewlekłe lub biurokratyczne za łatwianie spraw, naruszenie praworządności lub interesów obywateli. Zastosowany tryb był zatem właściwym w tej sprawie.
Zgodnie z art. 223 § 1 Kpa organy państwowe, organy samorządu terytorialnego i inne organy samorządowe rozpatrują oraz załatwiają skargi i wnioski, o których mowa w art. 227 Kpa w ramach swojej właściwości. Załatwienie skargi przez radę gminy, która jest organem kolegialnym, następuje w formie uchwały (art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym). Tego rodzaju uchwały, będące formą załatwienia skargi lub wniosku rozpatrywanego w tym trybie, nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności organów administracji publicznej obejmuje orzekanie przez sąd administracyjny w sprawach skarg na:
decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Zaskarżona uchwała nie jest więc tożsama z uchwałami, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym i nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego.
Procedura skargowa unormowana w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego ma cechy samodzielnego jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego. Uchwała, o której mowa w skardze G. T. związana jest z załatwianiem sprawy w trybie skargowym, o jakim mowa w Rozdziale 2 Działu VIII Kpa i jest czynnością materialno-techniczną określoną w art. 238 § 1 Kpa, polegającą na poinformowaniu o sposobie załatwienia skargi.
Czynność ta nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu jej niezgodności z prawem (podobnie: postanowienie NSA z 23 lipca 2001 r., sygn. akt II SAB 213/00, opubl. w LEX 54555 oraz z dnia 12 kwietnia 2001 r., sygn. akt I SA 2668/00, opubl. w LEX 54426).
Z powyższych względów skargę G. T., jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 wyżej wskazanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.