Uzasadnienie
P. J, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [..] r. nr [...] uchylającą decyzję organu I instancji orzekającą o obowiązku zwrotu należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego wypłaconych osobie uprawnionej.
Skarżący, powiadomiony o terminie rozprawy, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu, z uwagi na trudną sytuację materialną uniemożliwiającą ustanowienie pełnomocnika z wyboru. Wnioskodawca podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się wyłącznie z kwoty 400 zł otrzymywanej za sprzątanie klatek schodowych, z czego 350 zł przeznacza na alimenty. Z wniosku wynika, że skarżący mieszka na działce w rodzinnym ogrodzie działkowym, ma problemy zdrowotne i okresowo korzysta z pomocy opieki społecznej.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
W myśl art. 245 § 1, § 2 i § 3 prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego.
W niniejszej sprawie skarżący jest z mocy ustawy zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie. Stosownie bowiem do art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej.
Na podstawie art. 262 ww. ustawy przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
Z oświadczenia skarżącego wynika, że mieszka sam, nie pracuje, a jego jedynym dochodem jest kwota 400 zł z której opłaca alimenty. W tej sytuacji należało uwzględnić wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu, bowiem wnioskodawca nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia i wydatków adwokata z własnych środków finansowych.
Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.