Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, po rozpoznaniu wniosku K. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, zwolnił skarżącą od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowił adwokata z urzędu.
Na powyższe postanowienie, w dniu 6 lutego 2008 r. M. i P. N. złożyli zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W uzasadnieniu wskazali, że sytuacja finansowa skarżących jest odmienna od tej, jaką przedstawili we wniosku o przyznanie prawa pomocy i są w stanie opłacić koszty zastępstwa procesowego świadczonego przez adwokata. Wskazali, że P. B. pracuje "za granicą w Norwegii", natomiast K. B. w sklepie "Biedronka".
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej zwanej P.p.s.a.).
W myśl art. 260 w związku z art. 259 § 1 P.p.s.a., na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie prawa pomocy przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Prawo złożenia tegoż środka zaskarżenia służy tożsamym podmiotom, jakie zostały uprawnione do wniesienia sprzeciwu na zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego, tj. stronie, albo adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu. Powyższy katalog podmiotów wskazuje, iż przez stronę rozumieć należy jedynie podmiot zainteresowany uzyskaniem prawa pomocy. Z tego też względu, zarządzenia lub postanowienia w przedmiocie prawa pomocy, zarówno referendarza sądowego, jak też sądu, doręczane są tylko wnioskodawcy, z pominięciem pozostałych stron lub uczestników postępowania sądowego. Wnioskujący o prawo pomocy są zatem, na zasadzie wyłączności, podmiotami legitymowanymi do wniesienia środka zaskarżenia na wydane w przedmiocie prawa pomocy zarządzenia lub postanowienia.
W przedmiotowej sprawie postanowienie o zwolnieniu od kosztów postępowania sądowego oraz ustanowieniu adwokata zostało wydane na wniosek K. B.. Zażalenie z dnia 6 lutego 2008 r. wnieśli natomiast, nie posiadający w tym zakresie legitymacji procesowej, uczestnicy postępowania sądowego w sprawie – M. i P. N. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 178 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.