Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Starosta, w oparciu o art. 150a ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001) w zw. z art. 37j ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (jednolity tekst: Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze. zm.), po rozpatrzeniu wniosku S. K. z dnia [...] r., odmówił S. K. przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego.
Powołując się na wskazane w podstawie prawnej decyzji przepisy organ wyjaśnił, że prawo do zasiłku przedemerytalnego przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli posiada okres uprawiający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzna lub posiada okres uprawiający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzny, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Przyjmując, że S. K. posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący na dzień [...] r. łącznie [...] lata, [...] miesiące i [...] dni oraz to, że w okresie zatrudnienia nie wykonywał prac uznanych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze Starosta uznał, że skarżący nie spełnił warunków do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego określonych w art. 37j ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
Jednocześnie organ wskazał, że stosownie do art. 37l ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym na dzień [...] r., prawo do zasiłku przedemerytalnego przysługiwało osobie, która w okresie pobierania zasiłku spełniła warunki do jego nabycia i tylko w takim przypadku do okresu uprawniającego do zasiłku można było zaliczyć okres aktualnie pobieranego zasiłku. Ponieważ S. K. do [...] r. nie pobierał zasiłku dla bezrobotnych to brak jest podstaw aby do okresu uprawniającego do zasiłku, zgodnie z oczekiwaniem strony, zaliczyć okres pobierania zasiłku od [...] r. do[....] r.
S. K. złożył od powyższej decyzji odwołanie do Wojewody wnosząc o rozpoznanie sprawy z zaliczeniem do okresu uprawniającego do otrzymania zasiłku okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych w [...] r. lub o rozpoznanie wniosku o przejście na zasiłek przedemerytalny według przepisów obowiązujących do [...] r.
W wyniku rozpatrzenia sprawy na skutek złożonego odwołania Wojewoda, działając na podstawie art. 150a ust. 1 i 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w związku z art. 37j ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), decyzją z dnia [...] r., nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
Uzasadniając treść dokonanego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podał, że sprawę należało rozpoznać według obowiązującego art. 150a ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Według tego przepisu, istotne jest aby osoba ubiegająca się o zasiłek przedemerytalny wykazała, że na dzień [...] r. spełniała warunki do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego na zasadach określonych w ustawie o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (w tym również posiadała status osoby bezrobotnej).
Na podstawie znajdujących się w aktach sprawy świadectw pracy organ ustalił, że do dnia [...] r. S. K. posiadał okres uprawniający do zasiłku wynoszący [...] lata, [...] miesiące i [...] dni, a wynikał on z pracy w:
- - [...] Przedsiębiorstwie [...] od [...] r. do [....] r.,
- - [...] Przedsiębiorstwie [...] od [...] r. do [...] r.,
- - [...] Przedsiębiorstwie [...] od [...] r. do [...] r.,
- - [...] Przedsiębiorstwie [...] od [...] r. do [...] r.,
- - Kombinacie [...] od [...] r. do [...] r. oraz z ubezpieczenia z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej od [...] r. do [...] r.
Podsumowując, Wojewoda stwierdził, że skarżący nie wykazał się 35 letnim okresem uprawniającym do zasiłku.
S. K. złożył na tą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wnosząc o rozpatrzenie jego wniosku z dnia [...] r., w którym domagał się rozpoznania sprawy zgodnie z wnioskiem noszącym datę [...] r.
Skarżący zwrócił uwagę, że Jego wniosek z [...] r. nie został przyjęty przez pracownika Urzędu Pracy, który poinformował Go, że w czasie pobierania zasiłku nie można przejść na zasiłek przedemerytalny, co według skarżącego, nie jest zgodne z art. 37l ustawą z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. S. K. zauważył, że w dniu [...] r. miał ukończone [...] lat życia i posiadał [...] lat stażu pracy. Niekorzystna dlań zmiana przepisów nastąpiła dopiero 30 lipca 2004 r.
W ocenie skarżącego, stał się On ofiarą zmieniających się przepisów oraz niewłaściwych działań pracowników Urzędu Pracy, którzy nie poinformowali Go, że będąc po raz pierwszy na zasiłku dla bezrobotnych winien składać wniosek o przejście na zasiłek przedemerytalny a następnie odmówili przyjęcia wniosku o przejście na zasiłek przedemerytalny w [...] r.
Wskazując na posiadany staż pracy, trudną sytuację materialną i brak możliwości kontynuowania pracy, S. K. stwierdził, że opisane okoliczności uprawniają Go do otrzymania zasiłku przedemerytalnego.
Odpowiadając na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie.
W piśmie procesowym z dnia [...] r. S. K. ponowił argumentację przedstawioną w skardze i zarzucił organom błędną wykładnię art. 150a ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według kryterium zgodności z prawem - stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), doprowadziła Sąd do stwierdzenia, że nie zachodzą podstawy do uwzględnienia skargi, bowiem wydając kwestionowane orzeczenie Wojewoda nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Na wstępie należy zauważyć, że wniosek S. K. o przyznanie zasiłku przedemerytalnego z dnia [...] r. inicjujący postępowanie zakończone wydaniem zaskarżonej decyzji, był kolejną próbą uzyskania przez skarżącego zasiłku przedemerytalnego. Poprzednio złożony wniosek z dnia [...] r. został rozpatrzony negatywnie ostateczną decyzją Starosty z dnia [...] r. Możliwość rozpoznania kolejnego wniosku S. K. o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego zaistniała wobec wejścia w życie nowych regulacji prawnych. Z dniem [...] r., mocą art. 1 pkt 76 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 164, poz. 1366), został dodany do ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) art. 150a.
Zgodnie z art. 150a ust. 1 ustawy, prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r., przysługuje osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 r. spełniła warunki do jego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 2.
W myśl ust. 2 tego przepisu, prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego, o którym mowa w ust. 1, przysługuje również osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 r. nie spełniła warunku posiadania okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, jeżeli w dniu 31 grudnia 2001 r. pobierała zasiłek dla bezrobotnych i w wyniku zaliczenia okresu pobierania tego zasiłku do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego uzyskałaby prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego.
Opisaną w art. 150a ust. 1 przesłanką pozytywną do uzyskania zasiłku przedemerytalnego było wykazanie przez wnioskodawcę, że do dnia 12 stycznia 2002 r. spełnił warunki do uzyskania zasiłku przedemerytalnego określone w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, według ich brzmienia obowiązującego w dniu 31 grudnia 2001 r.
Stosownie do w/w art. 37j ust. 1, według stanu na dzień 31 grudnia 2001 r., zasiłek przedemerytalny przysługiwał osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli:
- 1) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn lub
- 2) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
W myśl art. 37l ust. 1 w/w prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego przysługiwało na wniosek osobie, która w dniu rejestracji w urzędzie pracy lub w okresie pobierania zasiłku lub zasiłku przedemerytalnego posiadała lub spełniła warunki do ich nabycia; do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego można było zaliczyć okres aktualnie pobieranego zasiłku, z zastrzeżeniem ust. 2a.
W odniesieniu do przedstawionych regulacji należy zauważyć, że S. K. na dzień ostatniej rejestracji, tj. [...] r. posiadał status osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku, który to status uzyskał mocą decyzji Starosty z dnia [...] r., nr [...], z dniem [....] r. W związku z tym, że S. K. nie spełniał warunków do uzyskania prawa do zasiłku dla bezrobotnych jak i nie legitymował się wymaganym stażem pracy dlatego art. 37j ust. 1 w zw. z art. 150a ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy nie mógł stać się podstawą do przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego.
W cytowanym wyżej art. 150a ust. 2 prawodawca również odwołał się do przesłanek przyznania zasiłku przedemerytalnego obowiązujących na dzień 31 grudnia 2001 r. stwierdzając, że przysługuje on osobie, która co prawda nie legitymowała się do 12 stycznia 2002 r. okresem uprawniającym do zasiłku przedemerytalnego, ale jeśli była osobą pobierającą zasiłek dla bezrobotnych w dniu 31 grudnia 2001 r. to okres pobierania tego zasiłku można zaliczyć do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego.
Ustosunkowują się w tym miejscu do podnoszonej przez skarżącego kwestii nieuwzględnienia do stażu pracy okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych od [...] r. do [...] r. należy stwierdzić, że obowiązujące na dzień wydania zaskarżonej decyzji przepisy nie przewidywały takiej możliwości. S. K. nie był osobą pobierającą zasiłek dla bezrobotnych w dniu [...] r. zatem także art. 150a ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy nie mógł mieć w Jego sprawie zastosowania.
Z przedłożonych do akt administracyjnych świadectw pracy wynika, że S. K. nie legitymuje się stażem pracy uprawniającym do zasiłku wynoszącym 35 lat - stanowiącym jeden z niezbędnych warunków uzyskania prawa do zasiłku przedemerytalnego, który został określony w art. 37j ust. 1 pkt 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Jak wskazał sam skarżący we wniosku z dnia [....] r. staż jego pracy w okresie od [...] r. do [...] r. wyniósł [...] lata, [...] miesiące i [...] dni. Obliczony staż pracy obejmuje pracę w:
- - [...] Przedsiębiorstwie [...] od [....] r. do [...] r. (wpierw jako uczeń praktycznej nauki zawodu a następnie jako monter [...] – świadectwo pracy wystawione przez [...] z dnia [...] r.),
- - [...] Przedsiębiorstwie [...] od [...] r. do [...] r.,
- - [...] Przedsiębiorstwie [...] od [...] r. do [...] r.,
- - Kombinacie [...] od [...] r. do [...] r. oraz z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej od [...] r. do [...] r. (według zaświadczenia z dnia [...] r. Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o okresie podlegania ubezpieczeniu społecznemu).
Na powiększenie stażu pracy, który skutkowałby wylegitymowaniem się przez skarżącego 35-letnim okresem uprawniającym do zasiłku, nie miały wpływu uiszczone w okresie [...] r. składki emerytalne w łącznej wysokości [...] zł. jak i okresy zatrudnienia skarżącego, które miały miejsce po [...] r.
Odnosząc się do zarzutu nieuwzględnienia przy rozpoznawaniu sprawy stanu prawnego obowiązującego w [...] r. Sąd zwraca uwagę, że zgodnie z art. 6 k.p.a., organy administracji publicznej zobowiązane są działać na podstawie przepisów prawa, co oznacza, że zobligowane są stosować przepisy obowiązujące w dacie podejmowania rozstrzygnięć. Sąd nie mógł uwzględnić wniosku skarżącego o rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem stanu prawnego jaki obowiązywał w [...] r. przy założeniu, że skarżący[....] r. złożyłby wniosek do Starosty o przyznanie zasiłku przedemerytalnego. S. K. wniosku takiego skutecznie nie złożył a wniesienie go w dniu [...] r. i opatrzenie datą [...] r. tego stanu rzeczy nie zmienia.
Zauważyć jedynie należy, że zasady postępowania administracyjnego nie znają procedury "odmowy przyjęcia wniosku". W sytuacji, gdy zainteresowany podmiot zamierza uruchomić postępowanie w danej sprawie, niezależnie od treści wniosku i jego zasadności ma prawo go złożyć w siedzibie organu administracji (w biurze podawczym) lub może to uczynić np. za pośrednictwem poczty. Skoro skarżący nie wykazał, że złożył w [....] r. wniosek o przyznanie zasiłku przedemerytalnego zarówno Wojewoda jak i Sąd nie miał podstaw do prowadzenia rozważań o ewentualnej możliwości przyznania skarżącemu zasiłku przedemerytalnego według stanu prawnego obowiązującego w [...] r.
Wobec uznania, że zaskarżona decyzja Wojewody odmawiająca S. K. przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego wobec nie spełnienia przez skarżącego przesłanek do jego nabycia - odpowiada prawu - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.