Uzasadnienie
B. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.
Skarżąca, zawiadomiona o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 28 czerwca 2018 r., złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego wskazując, że jest osobą niepełnosprawną ruchowo, niezdolną do samodzielnej egzystencji, porusza się jedynie w domu przy ścianie. W czynnościach dnia codziennego skarżąca korzysta z pomocy osób trzecich. Wnioskodawczyni oświadczyła, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, nie ma żadnego majątku ani oszczędności, utrzymuje się z renty wynoszącej [...] zł miesięcznie netto wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym. Zobowiązania i wydatki stałe natomiast wynoszą: czynsz [...] zł, gaz i ciepła woda [...] zł miesięcznie, energia elektryczna [...] zł miesięcznie, telefon [...] zł miesięcznie, leki [...] zł miesięcznie, rehabilitacja co drugi miesiąc lub w razie potrzeby od [...] zł.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 3 tej ustawy).
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2).
W niniejszej sprawie skarżąca jest zwolniona od kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. h p.p.s.a., ponieważ skarga dotyczy dodatku mieszkaniowego.
Z wniosku oraz akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżąca ma [...] lata, jest inwalidą I grupy niezdolną do samodzielnej egzystencji, utrzymuje się z renty inwalidzkiej w kwocie [...]zł miesięcznie, mieszka z [...] ale nie prowadzi z nim wspólnego gospodarstwa domowego.
W tej sytuacji należało uznać, skarżąca nie jest w stanie ustanowić pełnomocnika procesowego z wyboru, korzystając z własnych zasobów i możliwości. Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 i art. 258 § 1 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.