Uzasadnienie
W dniu [...]r. P. J. wniósł o wymierzenie grzywny Prokuratorowi w maksymalnej wysokości za nie przesłanie w terminie skargi złożonej w tym organie "w odpowiednim terminie za słusznym pokwitowaniem".
Do wniosku P. J. dołączył kserokopie poniższych dowodów opatrzonych prezentatami organów, do których pisma te zostały złożone:
- - wniosku z dnia [...]r. do Prokuratora o udzielenie informacji,
- - zażalenia z dnia [...]r. do Prokuratora na bezczynność Prokuratora,
- - skargi z dnia [...]r. na Prokuratora.
Prokurator w nadesłanej wraz z aktami administracyjnymi odpowiedzią na wniosek wyjaśnił, że w dniu [...]r. Prokuratura otrzymała plik [...] pism złożonych przez P. J. w Prokuraturze, wśród których była skarga na Prokuratora dot. wniosku złożonego "[...]". Wobec tego pismem z dnia [...]r. /sygn. Ko [...]/ zobowiązano P. J. do wyjaśnienia jakiego pisma skarga dotyczy i do okazania tego pisma wraz z dowodem złożenia w Prokuraturze - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez dalszego biegu.
W odpowiedzi z dnia [...]r. P. J. nie uzupełnił braków formalnych zgodnie z wezwaniem, dlatego skargę z dnia [...]r. pozostawiono bez odpowiedzi. Ponadto Prokurator powołał się na okoliczność, że przedmiotowa skarga nie określała adresata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, którego akt lub czynność jest przedmiotem zaskarżenia, ma trzydzieści dni na udzielenie odpowiedzi na skargę oraz przesłanie jej sądowi wraz z aktami sprawy (art. 54 § 2 ustawy P.p.s.a.).
W myśl art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art.154 § 6 powołanej wyżej ustawy. Stosownie do postanowień art. 154 § 6 ustawy P.p.s.a. grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym, co nie stoi na przeszkodzie - tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie - wyznaczenie rozprawy.
W rozpoznawanej sprawie, w świetle dowodów dołączonych przez P. J. do wniosku o wymierzenie grzywny, uznać można, że złożył on w dniu [...]r. do Prokuratora skargę. Wniosek o wymierzenie organowi gminy może być uwzględniony wówczas, kiedy nie ma wątpliwości, że strona złożyła do sądu skargę za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność zaskarżyła.
W przepisie art. 55 § 1 P.p.s.a. nie chodzi, co oczywiste, o skargę jakąkolwiek, lecz o skargę spełniającą wymogi przewidziane dla tego pisma procesowego w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl art. 46 § 1 pkt 1 zd. 1 w związku z art. 57 § 1 zd. 1 P.p.s.a. skarga zawierać powinna oznaczenie sądu, do którego jest skierowana. Tymczasem P. J. do wniosku o wymierzenie grzywny dołączył "skargę na Prokuratora", która nie zawiera oznaczenia Sądu, do którego jest adresowana, a nawet w ogóle w adresie nie wykazuje, że jest to skarga do Sądu.
W tym stanie sprawy, brak jest podstaw do uznania, że P. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie za pośrednictwem Prokuratora skargę na bezczynność organu, a zatem nie ma podstaw faktycznych i prawnych do uwzględnienia wniosku i wymierzenia organowi grzywny.
Dlatego należało na podstawie art. 151 w związku z art. 55 § 1 w związku z art.64 § 3 Ppsa orzec o oddaleniu skargi tj. wniosku o wymierzenie organowi grzywny.
Orzeczenie w przedmiocie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu na zasadzie prawa pomocy oparte zostało o przepisy art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 1 pkt 3, § 2 ust.1, § 13 ust.2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).