Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewoda, w wyniku rozpatrzenia zażalenia W. L. i H. L., utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] r. Nr [...], odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie wymeldowania z pobytu stałego H. L. z lokalu przy ul. [...] w [...].
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że postanowienie organu odwoławczego zostało doręczone H. L. w dniu [...] r. W. L. organ nie doręczył odpisu skarżonego postanowienia.
W dniu [...] r. wpłynęła do kancelarii ogólnej Wojewody skarga H. L. i W. L. na postanowienie organu odwoławczego z dnia [...]r. Nr [...].
Wojewoda udzielając odpowiedzi na skargę W. L. i H. L. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie z powodu uchybienia przez skarżących terminowi do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, przewidziany w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), liczony w przypadku H. L. upływał w rozpatrywanej sprawie w dniu [...] r., skoro ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonego postanowienia wynika, że zostało ono doręczone skarżącemu w dniu [...]r.
Tymczasem skarga H. L. na przedmiotowe postanowienie wpłynęła w dniu [...] r., a zatem złożona została z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu.
W przypadku skargi W. L. Sąd uznał, że wobec niezachowania przez organ II instancji wymogu doręczenia skarżonego postanowienia, nie można obarczyć skarżącą skutkami uchybienia terminu do wniesienia skargi. Kodeks postępowania administracyjnego wiąże negatywne skutki formalne i materialne, tylko wówczas, gdy zostało doręczone w sposób przewidziany w art. 39 - 42 Kpa. Skarga wniesiona przez W. L. podlegać będzie odrębnemu rozpoznaniu.
Wobec tego, na podstawie wyżej wymienionego przepisu, należało orzec jak w sentencji.