Uzasadnienie
K.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji ustalająca odszkodowanie za nieruchomość (działki nr [...] i [...]) położoną w obrębie R. w gminie K., wywłaszczoną pod drogę gminną.
Jednocześnie skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 22 października 2014 r. sygn. akt II SA/Sz 591/14 referendarz sądowy WSA zwolnił skarżącego od kosztów sądowych w sprawie.
Wyrokiem z dnia 29 stycznia 2015 r. WSA oddalił skargę K.W.
Pełnomocnik skarżącego radca prawny M.S. wniosła od ww. wyroku skargę kasacyjną i jednocześnie ponownie wniosła o zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych w tej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych w tej sprawie podlega oddaleniu, albowiem skarżący uzyskał już na mocy postanowienia z dnia 22 października 2014 r. prawo pomocy w zakresie zwolnienia go od kosztów sądowych, co oznacza, że nie ma on obowiązku uiszczania kosztów sądowych już od momentu wydania ww. postanowienia poprzez cały tok tego postępowania zarówno przed sądem pierwszej instancji - wojewódzkim sądem administracyjnym - jak i przed sądem drugiej instancji - Naczelnym Sądem Administracyjnym, bez konieczności wydawania w tym zakresie odrębnego orzeczenia.
Zgodnie z art. 239 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych - strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa.
Należy wyjaśnić, że stosownie do treści art. 241 P.p.s.a., zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w przepisie prawa lub w postanowieniu sądu administracyjnego bez określenia zakresu tego zwolnienia - oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków. Tak więc skarżący nie ma obowiązku ponosić kosztów skargi kasacyjnej, jak i ewentualnych dalszych jakichkolwiek kosztów sądowych w tej sprawie. Stąd też wniosek o kolejne prawo pomocy w sytuacji gdy skarżący korzysta już z pomocy w tej sprawie nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu przez Sąd.
Mając na względzie powyższe Sąd na podstawie art. 239 pkt 4 P.p.s.a. orzekł jak na wstępie.