Uzasadnienie
Dnia [...] r. Prezydent wydał decyzję, w której orzekł o wymeldowaniu M. G. z pobytu stałego z lokalu położonego w [...] przy ul. [...].
W uzasadnieniu decyzji organ gminy wskazał, ze M. G. spełnił przesłankę wymeldowania, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tekst jednolity Dz. U. Nr 139, poz. 993 z 2006 r. ze zm.).
Postępowanie administracyjne w sprawie wymeldowania M. G. zostało wszczęte na wniosek J. G., który podał, że M. G. opuścił mieszkanie w obecności komornika.
Czynności egzekucyjne komornika dokonane zostały na podstawie wyroku Sądu Rejonowego w [...] z [...] r. sygn. akt [...], w którym to wyroku nakazano M. G. opróżnienie lokalu mieszkalnego przy ul. [...] w [...].
M. G. oświadczył w trakcie postępowania, że nie zamieszkuje w lokalu przy ul. [...] w [...], gdyż lokal ten opuścił [...] r. w związku z eksmisją, nie zamierza jednak dokonać wymeldowania gdyż nie został spłacony przez brata.
Obecnie zamieszkuje w hotelu A. w [...].
W odwołaniu od tej decyzji M. G. wniósł o jej uchylenie ze względu na toczące się postępowanie o uchylenie klauzuli wykonalności zawartej w wyroku Sądu Rejonowego.
Decyzją z dnia [...] r. Wojewoda na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 105 § 1 kpa uchylił w całości decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie przed organem I instancji.
Wojewoda stwierdził w uzasadnieniu, że postępowanie w sprawie wymeldowania M. G. zostało wszczęte na wniosek J. G..
Następnie organ drugiej instancji przeprowadził analizę pojęcia strony w postępowaniu administracyjnym i uznał, ze J. G. – posiadający prawo do lokalu przy ul. [...] w [...] nie jest stroną tego postępowania.
W nawiązaniu do wyroku NSA z [...] r. sygn. akt [...] wskazał, że stroną w rozumieniu art. 28 kpa jest osoba, co do wymeldowania, której z danego lokalu toczy się postępowanie.
Inne osoby, a więc także te, którym przysługuje prawo do przedmiotowego lokalu, nie mogą być uznawane za strony w tym postępowaniu.
W takim stanie rzeczy bezsporne jest, ze J. G. nie posiada, w ocenie Wojewody, statusu strony w tym postępowaniu, a co za tym idzie nie przysługiwało mu prawo zainicjowania postępowania w sprawie wymeldowania M. G. Prowadzone postępowanie, stało się od początku bezprzedmiotowe.
Skargę na powyższą decyzje złożył J. G. i wniósł o jej uchylenie.
Zdaniem skarżącego postępowanie w sprawie wymeldowania może toczyć się z urzędu lub na wniosek i Wojewoda nie analizował tej pierwszej możliwości.
Jest prawnie niedopuszczalne, aby utrzymywać dalsze fikcyjne zameldowanie M. G. w lokalu przy ul. [...].
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi doprowadziła do stwierdzenie, że skarga jest zasadna.
W trakcie rozprawy pełnomocnik skarżącego złożyła oświadczenie, że Prezydent wszczął z urzędu postępowanie w sprawie wymeldowania M. G. i decyzja o wymeldowaniu stał się ostateczna. Radca prawny nie złożyła wniosku o cofnięcie skargi.
Sąd uznał, że zachodzi potrzeba oceny decyzji Wojewody i nie umorzył postępowania sadowoadministracyjnego.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w decyzji Wojewody zabrakło analizy dotyczącej możliwości prowadzenia postępowania w sprawie wymeldowania M. G. z urzędu.
Abstrahując od oceny tego czy właściciel lokalu bądź inna osoba mająca do niego prawo jest stroną postępowania o wymeldowanie, a które to zagadnienie nie jest jednolicie interpretowane w orzecznictwie, organ nie zauważył, że w sprawie zaistniały okoliczności pozwalające na prowadzenie postępowania z urzędu.
Jak wynika z akt postępowania jest okolicznością bezsporną, że M. G. nie zamieszkuje w lokalu przy ul. [...] (co sam przyznał) czyli ze względów ewidencyjnych zachodzi podstawa do wszczęcia postępowania z urzędu.
Umorzenie postępowania I instancji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie to było bezprzedmiotowe.
Jeżeli jednak istnieje stan faktyczny, podlegający uregulowaniu przez organ administracyjny, na wniosek strony, bądź w urzędu, postępowanie I instancji nie może być uznane za bezprzedmiotowe.
Jako, ze zachodzi obawa, iż w obrocie prawnym mogą być aktualnie 2 – decyzje o wymeldowaniu, Wojewoda, po sprawdzeniu tej okoliczności, podejmie kroki zmierzające do wyeliminowania decyzji o wymeldowaniu ze względu na powagę rzeczy osądzonej i umorzy postępowanie.
Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję oraz na podstawie art. 200 tej ustawy orzekł o kosztach postępowania