Uzasadnienie
R. S. pismami z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r., zatytułowanymi "odwołanie od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r.", wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Gminy z dnia [...] r., nr [...] w sprawie częściowego umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego, których wysokość ustalona została decyzją nr [...], z dnia [...] r., w wysokości [...] zł, tj. 1% od łącznej kwoty wypłaconych świadczeń podlegających zwrotowi.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarga R. S. (pismo z dnia 18 kwietnia 2016 r.) zostało wniesione do sądu za pośrednictwem organu I instancji w dniu 18 kwietnia 2016 r. Organ I instancji przekazał ww. skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w dniu 29 kwietnia 2016 r., co wynika z pieczęci znajdującej się na zwrotnym poświadczeniu odbioru pisma przez organ II instancji (k- 17 akt sądowych). Natomiast pismo skarżącego z dnia 17 maja 2016 r., stanowiące w istocie powtórzenie pisma z dnia 18 kwietnia 2016 r., wpłynęło do Kolegium w dniu 20 maja 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego jest wniesienie skargi w ustawowym terminie.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Stosownie do art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przy czym datą wniesienia skargi do sądu jest data złożenia jej bezpośrednio w organie, bądź nadania w urzędzie pocztowym do właściwego organu.
Natomiast na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia.
Wynikająca z art. 54 § 1 P.p.s.a. zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu, który wydał skarżoną decyzję, skutkuje tym, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub za pośrednictwem innego organu administracji publicznej, sąd ten (lub organ) powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. W orzecznictwie i doktrynie utrwalony został pogląd, że termin do wniesienia środka odwoławczego jest zachowany nie tylko wtedy, gdy w ustawowym terminie sama strona wniosła ten środek do organu, który wydał zaskarżony akt, ale także, gdy uczynił to sąd, do którego strona błędnie skierowała skargę. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd lub też inny organ, w tym przypadku przez Burmistrza, na adres właściwego organu administracji publicznej, czyli tego, który wydał zaskarżone orzeczenie (por.: postanowienie NSA z 1 lipca 2010 r., sygn. akt II OSK 1233/10, LEX nr 663561).
Jak wynika z akt sprawy, skarżący otrzymał decyzję SKO w S. z dnia [...] r. - w dniu 25 marca 2016 r. Tak więc trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., za pośrednictwem SKO w S., przewidziany w art. 53 § 1 P.p.s.a., upływał w dniu 25 kwietnia 2016 r.(poniedziałek). Skarżący wniósł wprawdzie skargę w dniu 18 kwietnia 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), jednakże uczynił to z uchybieniem zasady zaskarżania decyzji do sądu administracyjnego, gdyż złożył skargę w organie I instancji. Pismo z 18 kwietnia 2016 r. zostało przekazane przez Burmistrza do właściwego organu (SKO w S.) dopiero w dniu 29 kwietnia 2016 r. i właśnie ta data stanowi datę wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. W świetle zaistniałych okoliczności sąd stwierdził, że skarga R. S. została wniesiona do WSA w S. z uchybieniem ustawowego terminu, a zatem jest niedopuszczalna. Wobec powyższego sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 P.p.s.a., orzekł jak na wstępie.