Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 10 listopada 2010 r. oddalił skargę E.D. na uchwałę Rady Miejskiej w Karlinie z dnia 29 maja 2009 r. nr XXXVII/335/09 w przedmiocie sprzedaży nieruchomości w drodze bezprzetargowej.
Ustanowiony na zasadzie prawa pomocy pełnomocnik - radca prawny E.G. działając w imieniu skarżącej wniosła skargę kasacyjną od wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyroku.
Jak wynika z akt sprawy pismem z dnia [...] r. Dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] wyznaczył radcę prawnego K.B. do udziału w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - w ramach przyznanego prawa pomocy.
Wyznaczony pełnomocnik brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 18 maja 2011 r. (protokół rozprawy z dnia 18.05.2011 r., karta 227).
Na rozprawie radca prawny K.B. wniósł o zasądzenie na jego rzecz wynagrodzenia, oświadczając, iż koszty zastępstwa procesowego udzielonego z urzędu nie zostały opłacone.
Dodatkowo pismem z dnia [...]r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...]r.) pełnomocnik wniósł o przyznanie wynagrodzenia za zastępowanie skarżącej w postępowaniu tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej wg norm przepisanych.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) wyznaczony pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 14 ust. 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawka minimalna za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny, nie sporządził i nie wniósł kasacji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Wynagrodzenie to należy powiększyć o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23%, zgodnie z § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia w związku z art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).
Wobec tego zasądzając wynagrodzenie radcy prawnemu K.B. za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przyznano je w kwocie 180 zł, na podstawie powołanego § 14 ust. 1 pkt 2 lit.c rozporządzenia o wynagrodzeniu radców prawnych, przyznając 75% stawki minimalnej wynoszącej 240 zł, jako, że nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny co w pierwszej instancji, nie sporządzał on też i nie wnosił skargi kasacyjnej, przy czym uwzględniono § 2 ust. 3 rozporządzenia i podwyższono wynagrodzenie o stawkę podatku od towarów i usług, czyli kwotę 41,40 zł.
W związku z powyższym na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.