Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. odrzucił jako niedopuszczalną skargę C.J. na decyzję Burmistrza Miasta S. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania skarżącego z lokalu mieszkalnego położonego przy ul. [...] w S. W dniu [...] r. C.J. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie radcy prawnego. Z wniosku wynika, że skarżący chce wnieść skargę kasacyjną, a ponieważ jest osobą osadzoną, nie ma żadnego majątku ani oszczędności, nie stać go na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania w sprawie.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 3 tej ustawy).
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2).
Skarżący ma [...] lata, nie prowadzi z nikim wspólnego gospodarstwa domowego, nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów i nie ma majątku. Obecnie jest osobą osadzoną w Areszcie Śledczym. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że wiele lat spędził w różnych zakładach karnych.
W tej sytuacji należało uznać, skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w sprawie, korzystając z własnych zasobów i możliwości. Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 i art. 258 § 1 pkt 7 powołanej wyżej ustawy, orzeczono jak w postanowieniu.