Uzasadnienie
A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji w sprawie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego.
W dniu 14 sierpnia 2013 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył na urzędowym druku PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu wniosku A. K. podał, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, przebywa w Areszcie Śledczym i w związku z tym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wnioskodawca wskazał, że z tytułu zatrudnienia w Areszcie Śledczym dysponuje miesięcznie kwotą [...], do wydania. Jego rodzina tj: matka również jest w ciężkiej sytuacji materialnej: ciężko i przewlekle choruje i nie wychodzi z domu. Skarżący oświadczył, że nie posiada majątku, ma natomiast niespłacony kredyt bankowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze. zm., zwanej dalej jako P.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 1).
W myśl art. 246 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskujący o taką pomoc wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Natomiast w zakresie całkowitym – gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Przedmiotem sprawy, w której został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy, jest decyzja odmawiająca umorzenia należności dłużnika z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego, czyli decyzja wydana w sprawie z zakresu pomocy społecznej. W tej sytuacji zastosowanie ma art. 239 pkt 1 lit. a powołanej wyżej ustawy, zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Wobec ustawowego zwolnienia skarżącego od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, brak jest potrzeby przyznania prawa pomocy w tym zakresie na mocy orzeczenia sądu.
Zgodnie z art. 262 P.p.s.a., przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Po analizie akt sprawy oraz informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy należy stwierdzić, że wykazana sytuacja materialna i rodzinna skarżącego daje podstawy do stwierdzenia, że zostały spełnione przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Z tych względów zasadne jest przyznanie stronie skarżącej na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 254 ustawy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata.