Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją wydaną w dniu [...] r. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]r. uchylającą od dnia [...] r. decyzję własną z dnia [...] r. nr [...] przyznającą S. P. zasiłek rodzinny na okres od dnia [...] r. wraz z dodatkiem z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego.
Opisaną decyzję Kolegium S. P. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając go niebezpieczeństwem wyrządzenia mu znacznej szkody, z uwagi na fakt, że jako osoba, która zmuszona była korzystać ze świadczeń rodzinnych, nie ma oszczędności, które mógłby przeznaczyć na zwrot pobranych świadczeń, a ich zdobycie musiałoby doprowadzić go do braku możliwości zaspokojenia potrzeb związanych z egzystencją.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej: p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Na tle orzecznictwa sądowego ukształtował się pogląd, że powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia stronie skarżącej niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu, który następnie przez tenże sąd zostałby wzruszony w wyniku uwzględnienia skargi. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004 r., s. 122).
Zatem nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i nie każdy wymaga wykonania. Zasadą jest, że z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne (zob. postanowienie NSA z dnia 6 grudnia 2007 r., II GZ190/07, publ. CBOSA, postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2009 r., II FZ 282/08, LexPolonica nr 2253300).
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji, którą organ ten orzekł o uchyleniu od dnia [...] r. decyzji własnej przyznającej skarżącemu zasiłek rodzinny na okres od [...] r. wraz z dodatkiem z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego, która nie kreuje żadnych obowiązków ani też nie daje skarżącemu żadnych uprawnień. Tym samym, trudno mówić w tym przypadku o wykonalności takiej decyzji w opisanym wyżej rozumieniu. Brak jest więc podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku i udzielenia stronie tzw. ochrony tymczasowej.
W ocenie Sądu wykonanie zaskarżonej decyzji w omawianej sprawie nie spowoduje zatem negatywnych konsekwencji dla skarżącego, nie grozi także powstaniem nieodwracalnych skutków oraz wyrządzeniem znacznej szkody. Chodzi tutaj o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004).
W wyniku zaskarżonej decyzji, uchylona została decyzja przyznająca skarżącemu zasiłek rodzinny wraz z dodatkiem z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego, która nie nakłada jednak na skarżącego obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia. Decyzja ta bezpośrednio nie powoduje zatem żadnych obciążeń finansowych dla skarżącego, stąd też rozstrzygnięcie organu w tym zakresie, w ocenie Sądu, nie powoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślić również należy, że postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu stanowi jedynie postępowanie o charakterze wpadkowym, które jest prowadzone w ściśle określonych granicach wyznaczonych treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. Zaskarżona decyzja będzie natomiast podlegać kontroli Sądu, pod względem jej zgodności z prawem, dopiero w toku merytorycznego rozstrzygania sprawy.
W związku z powyższym, na podstawie z art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.