Uzasadnienie
Prezydent Miasta decyzją z dnia [...]r., nr [...], na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego / Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm./ i art. 13 ust.2 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej / Dz. U. Nr 64, poz. 539 z późn. zm./, zawiesił P. D. od dnia [...]r. prawo do świadczeń z pomocy społecznej w postaci zasiłku stałego i ubezpieczenia zdrowotnego.
Z uzasadnienia tej decyzji wynika, że P. D. przyznano zasiłek stały i ubezpieczenie zdrowotne decyzją organu z dnia [...]r. na czas do chwili ustania uprawnień. Organ I instancji ustalił, że P. D. przebywa obecnie w Areszcie Śledczym jako tymczasowo aresztowany oraz iż został on zatrzymany w dniu [...]r. Zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej, osobie tymczasowo aresztowanej zawiesza się prawo do świadczeń z pomocy społecznej, zaś za okres tymczasowego aresztowania nie udziela się świadczeń.
P. D. złożył odwołanie od powyższej decyzji i wniósł o przekazywanie pełnej kwoty zasiłku stałego lub jego części w wysokości odpowiadającej zasądzonym alimentom na rzecz syna K. D.- na ręce matki dziecka M. B. Wskazał, że jego konkubina jest w trudnej sytuacji finansowej i nie ma za co utrzymać siebie oraz dzieci.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego / Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm./, art. art. 13 ust.2 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej / Dz. U. Nr 64, poz. 539 z późn. zm./ po rozpatrzeniu odwołania P. D. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...]r., nr [...] w sprawie zawieszenia od dnia [...]r. prawa do świadczeń z pomocy społecznej w postaci zasiłku stałego i ubezpieczenia zdrowotnego, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Z uzasadnienia decyzji wynika, że P, D. został zatrzymany w dniu [...]r. i przebywa w Areszcie Śledczym jako tymczasowo aresztowany. Organ podał, że P. D. przyznano wcześniejszą decyzją zasiłek stały i pomoc w postaci składek na ubezpieczenie zdrowotne. Kolegium przytoczyło treść art. 13 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej i wskazało, że w stosunku do osoby tymczasowo aresztowanej jaką jest P. D., obligatoryjne było podjęcie przez organ I instancji decyzji o zawieszeniu prawa do zasiłku stałego oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne. Kolegium zaznaczyło, że ustawodawca nie przewidział żadnych odstępstw w tym zakresie.
P, D, złożył skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Podniósł w niej, że podtrzymuje uzasadnienie do swojego stanowiska zawartego w skardze z dnia [...]r. dotyczącego zaskarżenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uchylenia z dniem [...]r. decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...]r. przyznającej mu zasiłek pielęgnacyjny na stałe. W tej skardze wniósł o przekazywanie należnych mu kwot na rzecz M. B., która wraz z dziećmi jest w trudnej sytuacji finansowej.
W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało argumentację jak w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 / sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
W związku z zawartym w skardze wnioskiem P. D. o wypłatę należnych mu kwot na rzecz M. B, wyjaśnić należy, iż rolą sądu administracyjnego jest jedynie zbadanie czy zaskarżone orzeczenie jest zgodne z prawem. Sąd administracyjny nie jest właściwy do orzekania merytorycznego w konkretnej sprawie i nie może zastępować organów administracji w ich kompetencjach.
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 36 ustawy o pomocy społecznej, świadczeniami z pomocy społecznej są:
- 1) świadczenia pieniężne:
- a) zasiłek stały,
- b) zasiłek okresowy,
- c) zasiłek celowy i specjalny zasiłek celowy,
- d) zasiłek i pożyczka na ekonomiczne usamodzielnienie,
- e) pomoc dla rodzin zastępczych,
- f) pomoc na usamodzielnienie oraz na kontynuowanie nauki,
- g) świadczenie pieniężne na utrzymanie i pokrycie wydatków związanych z nauką języka polskiego dla uchodźców;
- 2) świadczenia niepieniężne:
- a) praca socjalna,
- b) bilet kredytowany,
- c) składki na ubezpieczenie zdrowotne,
- d) składki na ubezpieczenia społeczne,
- e) pomoc rzeczowa, w tym na ekonomiczne usamodzielnienie,
- f) sprawienie pogrzebu,
- g) poradnictwo specjalistyczne,
- h) interwencja kryzysowa,
- i) schronienie,
- j) posiłek,
- k) niezbędne ubranie,
- l) usługi opiekuńcze w miejscu zamieszkania, w ośrodkach wsparcia oraz w rodzinnych domach pomocy,
- m) specjalistyczne usługi opiekuńcze w miejscu zamieszkania oraz w ośrodkach wsparcia,
- n) mieszkanie chronione,
- o) pobyt i usługi w domu pomocy społecznej,
- p) opieka i wychowanie w rodzinie zastępczej i w placówce opiekuńczo-wychowawczej,
- q) pomoc w uzyskaniu odpowiednich warunków mieszkaniowych, w tym w mieszkaniu chronionym, pomoc w uzyskaniu zatrudnienia, pomoc na zagospodarowanie - w formie rzeczowej dla osób usamodzielnianych,
- r) szkolenia, poradnictwo rodzinne i terapia rodzinna prowadzone przez ośrodki adopcyjno-opiekuńcze.
W świetle art. 13 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej, osobie tymczasowo aresztowanej zawiesza się prawo do świadczeń z pomocy społecznej, zaś za okres tymczasowego aresztowania nie udziela się świadczeń.
W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, że P. D. przebywa w Areszcie Śledczym i został zatrzymany w dniu 1[...]r.
W związku z powyższym zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Organ administracyjny był zobligowany art. 13 ust 2 ustawy o pomocy społecznej do zawieszenia skarżącemu, który był osobą tymczasowo aresztowaną, przyznanych mu wcześniej świadczeń z pomocy społecznej. W czasie przebywania w areszcie prawo konkretnej osoby do świadczeń ulega zawieszeniu. Dopiero po opuszczeniu aresztu tymczasowo aresztowany może skutecznie starać się o kontynuowanie realizacji uprawnienia do korzystania z tej formy pomocy oraz pobierać świadczenia wcześniej przyznane, o ile nie upłynął okres na jaki ich udzielono.
Ustawodawca nie przewidział w tym zakresie żadnych wyjątków, dlatego też zarzut związany z pozbawieniem konkubiny skarżącego i jej dzieci środków do życia poprzez zawieszenie P. D. prawa do przedmiotowych świadczeń nie jest zasadny.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz.1270 z póź. zm./, orzekł jak w sentencji.