Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając na podstawie art. 134 k.p.a stwierdziło uchybienia terminu do wniesienia odwołania przez J. W. od decyzji Burmistrza Gminy z dnia [...] znak [...] dotyczącej ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie sieci kanalizacji sanitarnej, grawitacyjnej z przyłączami, tłocznej i przepompowni w miejscowościach: [...] rurociągów tłocznych ścieków sanitarnych na trasie pomiędzy wymienionymi miejscowościami z doprowadzeniem ścieków do m. [...] oraz sieci sygnalizacyjnych i energetycznych zasilających projektowane przepompownie wraz z przebudową istniejących sieci kolidujących z projektowaną siecią.
W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji stwierdził, że decyzją z dnia [...] Burmistrz ustalił lokalizację inwestycji celu publicznego, która to decyzja była doręczana wszystkim stronom postępowania w tym stronom zamieszkałym w miejscowościach [...]. Decyzja doręczana była przez sołtysów poszczególnych sołectw działających na podstawie pełnomocnictwa Burmistrza Gminy z dnia [...].
W dalszej części uzasadnienia podkreślono, że pełnomocnicy doręczali stronom decyzję za pokwitowaniem, według spisów sporządzonych na listach sołectw, w tym na liście sołectwa [...] widnieje adnotacja, że J. W. zamieszkała w miejscowości [...] nie odebrała doręczanej przez sołtysa decyzji, co zostało dodatkowo potwierdzone w notatce włączonej do akt postępowania.
Kolegium podało, że J. W. złożyła w dniu [...] odwołanie od decyzji Burmistrza z dnia [...], w którym wskazała, iż do dnia złożenia odwołania nie została jej doręczona decyzja, a o fakcie jej wydania dowiedziała się z informacji udzielonej jej przez znajomych, wobec tego uznała, iż zachowała termin do wniesienia odwołania.
Ponadto organ II instancji przytoczył przepisy art. 39, art. 42 § 1 i § 2 oraz art. 47 kpa, które regulują kwestie doręczania rozstrzygnięć w postępowaniu administracyjnym, zgodnie z ich treścią - adresat pisma kwituje jego odbiór własnoręcznie, w razie natomiast odmowy jego przyjęcia, pismo zwraca się nadawcy z adnotacją o odmowie jego przyjęcia i datą odmowy, wówczas takie pismo włącza się do akt sprawy z adnotacją o jego doręczeniu oraz traktuje jako doręczone z dniem odmowy jego przyjęcia.
Zgodnie z powyższym organ odwoławczy uznał, że decyzja z dnia [...] została J. W. doręczona w dniu [...], czyli z dniem odmowy przyjęcia pisma przez adresatkę, wobec tego termin do złożenia odwołania minął w dniu [...], a złożone w dniu [...] odwołanie należało uznać jako wniesione po terminie.
Od postanowienia z dnia [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie złożyła J. W., wnosząc o jego uchylenie, a także wyjaśnienie nieprawidłowości związanych z doręczaniem decyzji Burmistrza z dnia [...], bowiem jak wynika z dalszej części skargi J. W. zaprzecza, iż odmówiła przyjęcia decyzji od osoby doręczającej, którą był sołtys [...] będący jej krewnym i pozostający ze skarżącą w długotrwałym konflikcie.
Jak wynika z treści skargi J. W. zdawała sobie sprawę ze skutków odmowy przyjęcia decyzji i w związku z tym zaprzecza oświadczeniu zawartemu w notatce sporządzonej przez sołtysa [...].
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi oraz podtrzymało argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) Sąd właściwy jest do kontroli decyzji i postanowień administracyjnych tylko w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Powyższe określenie kompetencji Sądu skutkuje tym, że w przypadku stwierdzenia, iż postanowienie dotknięte jest istotnymi wadami prawnymi, mającymi postać naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, Sąd eliminuje takie wadliwe postanowienie – w zależności od rodzaju stwierdzonego uchybienia – poprzez jego uchylenie lub stwierdzenie jego nieważności.
Sąd rozpoznając skargę rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwanej p.p.s.a.).
Mając na uwadze zakres kompetencji sądu administracyjnego i zebrany w sprawie materiał procesowy należało stwierdzić, że skarga jest zasadna.
Stosownie do art. 47 § 1 k.p.a. w razie odmowy przyjęcia przez adresata pisma doręczonego przez upoważnioną osobę, pismo zwraca się nadawcy z adnotacją o odmowie jego przyjęcia i datą odmowy, które to pismo podlega włączeniu do akt sprawy. W tym przypadku uznaje się pismo za doręczone w dniu odmowy jego przyjęcia przez adresata (art. 47 § 2 k.p.a.).
Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzekło o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania z dnia [...] przez J. W. od decyzji Burmistrza z dnia [...], uznając, iż skarżąca odmówiła w dniu [...], przyjęcia powyższej decyzji doręczanej, na podstawie upoważnienia Burmistrza przez sołtysa gminy [...], na okoliczność czego została sporządzona notatka służbowa. Wobec powyższego Kolegium stwierdziło, iż termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...],natomiast odwołanie zostało wniesione w dniu [...], a więc z uchybieniem terminu do jego wniesienia.
Jednakże z odwołania skarżącej wynika, że informację o wydaniu decyzji organu I instancji otrzymała od znajomych. Zarzut ten skarżąca podtrzymała również na rozprawie. Organ odwoławczy pomimo, podniesienia tego zarzutu w treści odwołania nie odniósł się do niego. W tej sytuacji organ II instancji powinien dokładnie wyjaśnić stan faktyczny, ponieważ bowiem wystąpiły sprzeczności oświadczeń adresatki decyzji oraz osoby doręczającej. Zatem istnieje potrzeba wyjaśnienia wszystkich okoliczności związanych z czynnością doręczenia decyzji, a przede wszystkim z odmową jej przyjęcia, zwłaszcza, że pomiędzy skarżącą a osobą doręczającą decyzję istnieje, jak twierdzi skarżąca, długotrwały konflikt.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit "c" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w sentencji. W przedmiocie kosztów orzeczono na mocy art. 200 powołanej wyżej ustawy.