Uzasadnienie
W dniu [...] r. T. I. złożył, za pośrednictwem Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo zatytułowane "skarga o wznowienie postępowania sądowego", w którym oświadczył na wstępie, że wnosi o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] r., Nr [...] utrzymaną w mocy decyzją z dnia [...] r., Nr [...]. Skarżący powołał się na przepisy art. 271 pkt 2 i art. 277 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczące wznowienia postępowania sądowego oraz art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. dotyczący instytucji wznowienia postępowania administracyjnego.
W uzasadnieniu pisma skarżący podniósł szereg zarzutów względem postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] r. w przedmiocie przyznania skarżącemu uprawnień kombatanckich wskazując, między innymi, że organ w tym postępowaniu powołał nieprawidłowe dowody, również przed sądem administracyjnym, nie dokonał wszystkich czynności dowodowych w postępowaniu, oparł się na błędnej ankiecie z IPN-u. Ponadto skarżący przedstawił swoje stanowisko w sprawie przyznania mu uprawnień kombatanckich.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że T. I. wniósł skargę na decyzję z dni [...] r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie z wniosku skarżącego o wznowienie postępowania w sprawie przyznania mu uprawnień kombatanckich z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia i dlatego też skarga winna podlegać odrzuceniu.
Wobec rozbieżności zawartych w treści ww. skargi Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do sprecyzowania skargi poprzez jednoznaczne wskazanie zaskarżonej decyzji (określenie jej daty i numeru), w szczególności, czy przedmiotem skargi jest decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] r. w przedmiocie umorzenia postępowania wznowieniowego, czy też wnosi skargę o wznowienie postępowania sądowego, wówczas powinien wskazać sygnaturę akt zakończonej sprawy sądowej.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżący złożył pismo procesowe z dnia [...] r., w którym wyjaśnił, że nie zgadza się z decyzją z dnia [...] r. Nr [...]. Decyzja ta zapadła zbyt szybko, nie pozwolono mu uzupełnić dokumentacji. Następnie decyzją z dnia [...] r. Nr [...] utrzymano ww. decyzję w mocy, a w uzasadnieniu podano nieprawdę i oparto się tylko na jednym dokumencie z IPN-u.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak wynika z akt, przedmiotem skargi T. I. jest decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [... r. Nr [...] o odmowie przyznania T. I. uprawnień kombatanckich z tytułu osadzenia w obozie przesiedleńczym.
Wyjaśnić w tym miejscu należy, że skarżący, pomimo określenia pisma inicjującego postępowanie sądowe w tej sprawie jako skarga o wznowienie postępowania sądowego, nie sprecyzował w tym piśmie, którego konkretnie postępowania sądowego domaga się wznowienia i z jakich przyczyn, a WSA w Szczecinie od [...] r. czterokrotnie orzekał w różnych sprawach ze skarg T. I. związanych z żądaniem przyznania mu uprawnień kombatanckich, nie uczynił tego również na wezwanie Sądu do sprecyzowania swojego żądania. W treści pierwszego pisma skarżący przywołał wprawdzie przepisy dotyczące wznowienia postępowania sądowego, jednakże bez powiązania ich z konkretną sprawą i bez wskazania jakichkolwiek okoliczności uzasadniających żądanie wznowienia. Podniósł natomiast w tym piśmie szereg zarzutów względem postępowania administracyjnego przeprowadzonego w sprawie przyznania mu uprawnień kombatanckich, wskazując przy tym na art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a.
Z kolei w odpowiedzi na wezwanie Sądu o sprecyzowanie przedmiotu zaskarżenia skarżący wskazał jednoznacznie decyzję z dnia [...] r. oraz decyzję ją poprzedzającą z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy przyznania mu uprawnień kombatanckich. Tak więc Sąd nie mógł domniemywać innego przedmiotu skargi jak ten który podał skarżący w piśmie z dnia [...] r.
Z akt wynika, że wyrokiem z dnia 15 marca 2006 r., sygn. akt II SA/Sz 1124/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę T. I. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich. Wyrok ten stał się prawomocny z dniem 25 maja 2006 r., co stwierdzono postanowieniem o prawomocności orzeczenia w dniu 12 lipca 2006 r.
Decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] r., Nr [...] była już zatem przedmiotem kontroli WSA na skutek skargi T. I., a postępowanie sądowe w tej sprawie zostało prawomocnie zakończone.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej "P.p.s.a.", Sąd odrzuci skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Powyższy przepis powoduje, że wcześniejsze prawomocne rozstrzygnięcie Sądu tożsamej sprawy stwarza stan rzeczy osądzonej i nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi przez stronę na ten sam akt administracyjny organu.
Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, albowiem skarżący domaga się rozstrzygnięcia sprawy, którą Sąd wcześniej już prawomocnie rozstrzygnął oddalając jego skargę na tą samą decyzję.
Wobec powyższego Sąd zobligowany był na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 P.p.s.a. skargę T. I. odrzucić, o czym orzekł na wstępie.