Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] r., nakazującą K. i R. B. rozbiórkę garażu zlokalizowanego na działce nr [...] przy ul. [...] w [...].
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] w decyzji z dnia [...]r. stwierdził, że K. i R. B. nie wykonali obowiązków nałożonych jego wcześniejszą decyzją z dnia [...]r., ponieważ nie przedłożyli prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i dlatego na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane wydano opisaną wyżej decyzję.
Od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] odwołał się inwestor K. B., wnioskując o uchylenie decyzji. Skarżąca twierdzi, że posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, ponieważ Wspólnota Mieszkaniowa D. uchwałą z dnia [...]r. wyraziła zgodę na budowę garażu. W trakcie realizacji inwestycji powstały nie z jej winy nieścisłości co do usytuowania obiektu. Skarżąca załączyła do odwołania kserokopię mapy sytuacyjno-wysokościowej z naniesionym faktycznym usytuowaniem garażu, opatrzonej pieczęcią Wspólnoty Mieszkaniowej D. wraz z podpisem, co zdaniem skarżącej oznacza zgodę współwłaścicieli na takie usytuowanie obiektu.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], ustalił i zważył, co następuje:
K. i R. B. wybudowali garaż na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...]r. Według projektu budowlanego zatwierdzonego ww. decyzją garaż miał przylegać do budynku gospodarczego, tymczasem został usytuowany w odległości 70cm od tego budynku. Usytuowanie obiektu budowlanego należy do zakresu objętego projektem zagospodarowania przestrzennego i jego zmiana, w myśl przepisu art. 36a ust 5 ustawy Prawo budowlane, uznana jest jako istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego. Zgodnie z art. 36a ust. 1 cyt ustawy istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. K. i R. B., budując garaż w innym miejscu, niż wynika to z projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę, nie uzyskali decyzji o zmianie pozwolenia na budowę i tym samym nie zastosowali się do ww. przepisu prawa.
W przypadku prowadzenia robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, zastosowanie mają przepisy art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którymi organ powiatowy wstrzymał postanowieniem z dnia [...]r. roboty budowlane związane z budową przedmiotowego garażu. Następnie organ powiatowy zastosował przepisy art. 51 cytowanej ustawy umożliwiające inwestorowi doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, nakładając decyzją z dnia [...]r. na inwestora obowiązek przedłożenia określonych dokumentów w wyznaczonym terminie. Po upływie terminu określonego w decyzji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] stwierdził, że inwestorzy nie wykonali obowiązku, ponieważ nie przedłożyli prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. R. B. nie złożył stosownego oświadczenia, a K. B. złożyła oświadczenie z którego wynika, że działka nr [...] w [...] stanowi własność Wspólnoty Mieszkaniowej D. oraz załączyła uchwałę z dnia [...]r. wyrażającą zgodę wszystkich współwłaścicieli nieruchomości na budowę garażu.
Zdaniem organu uchwała ta dotyczyła. zgody na wybudowanie garażu objętego w/w decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia [...]r. natomiast kserokopia mapy sytuacyjno-wysokościowej z naniesionym faktycznym usytuowaniem garażu, opatrzonej pieczęcią Wspólnoty Mieszkaniowej D. wraz z podpisem, nie może zostać uznana za dokument potwierdzający zgodę współwłaścicieli nieruchomości na zmienione usytuowanie garażu.
W świetle powyższego organ odwoławczy stwierdził, że inwestorzy – K. i R. B. nie wywiązali się z nałożonego obowiązku, co skutkuje zastosowaniem przepisów art. 51 ust 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane i wydaniem decyzji nakazującej rozbiórkę garażu.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli K.i R. B. Z treści obszernej skargi wynika, że domagają się uchylenia decyzji organów obu instancji, podtrzymując zarzuty podniesione w odwołaniu od decyzji organu I instancji.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd nie jest związany granicami skargi, co oznacza, że skarga powinna zostać uwzględniona, jeśli tylko Sąd, niezależnie od zarzutów w niej podniesionych i wniosków w niej sformułowanych, stwierdzi istnienie któregoś z naruszeń prawa, powodujących wzruszenie zaskarżonego aktu lub czynności. Takie uregulowanie nakazuje Sądowi stosować z urzędu właściwy sposób rozstrzygnięcia (por. W. Siedlecki: glosa do wyroku NSA z dnia 15 września 1982 r. sygn. akt II SA 909/82, PiP 1983, nr 9, s. 150), a żądanie skarżącego powinno być traktowane jedynie jako niewiążący dla Sądu wniosek, projektujący tylko jego orzeczenie. Jedynym ograniczeniem możliwości wyboru przez Sąd właściwego orzeczenia jest zakaz orzekania na niekorzyść skarżącego, chyba że zostanie stwierdzone naruszenie prawa powodujące stwierdzenie nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.
Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według kryterium zgodności z prawem w wyżej wskazanych granicach doprowadziła do uwzględnienia skargi, aczkolwiek z przyczyn w niej niepodniesionych.
Sąd stwierdził, ż doszło do naruszenia prawa, a mianowicie przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym uchylenie decyzji.
Kodeks postępowania administracyjnego nakłada na organy administracji publicznej obowiązek prowadzenia postępowania w taki sposób, aby pogłębić zaufanie obywateli do państwa /art. 8 kpa/. Z zasadą tą wiąże się zasada udzielania informacji określona w art. 9 kpa, zgodnie z którą organy administracji zobowiązane są do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków, będących przedmiotem postępowania.
W rozpoznawanej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], w decyzji z dnia [...]r. na podstawie art. 104 kpa, art. 51 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane /Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm./ nałożył na skarżących obowiązek przedłożenia następujących dokumentów w terminie do 30 września 2004r., celem doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem:
- - inwentaryzację budowlaną wykonanych robót budowlanych, uwzględniającą inne niż w zatwierdzonym projekcie budowlanym wykonanie i usytuowanie garażu,
- - opinię techniczną dotyczącą poszanowania uzasadnionych interesów osób trzecich użytkujących budynek gospodarczy bezpośrednio sąsiadujący z przedmiotowym garażem (ewentualnie określenie robót budowlanych koniecznych do wykonania, aby nie doprowadzić do nadmiernego pogorszenia właściwości użytkowych budynku gospodarczego),
- - oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Skarżąca K. B. celem wykazania, iż posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane przedłożyła uchwałę Wspólnoty Mieszkaniowej D. z dnia [...]r. wyrażającą zgodę na budowę garażu. Dołączyła również kserokopię mapy sytuacyjno-wysokościowej z naniesionym faktycznym usytuowaniem garażu opatrzonej pieczęcią Wspólnoty Mieszkaniowej D. z "podpisem" i "datą [...]".
Organy obu instancji przyjęły, że skarżąca nie wykonała powyższego obowiązku i wydały zaskarżone decyzje nakazujące rozbiórkę garażu.
Zdaniem Sądu organy wydały te decyzje z naruszeniem art. 8 i 9 kpa. Organ prowadzący sprawę powinien przed wydaniem decyzji poinformować inwestorów, iż udzielona w takiej formie zgoda Wspólnoty Mieszkaniowej D. jest nie wystarczająca i powinni przedłożyć uchwałę tej Wspólnoty wyrażającą zgodę na budowę garażu w miejscu, w którym ta inwestycja została zrealizowana. Zgodzić się należy, ze stanowiskiem organów w tym zakresie, że uchwała Wspólnoty Mieszkaniowej D. z [...]r. nie może zostać uznana za dokument potwierdzający zgodę współwłaścicieli nieruchomości na zmienione usytuowanie garażu w stosunku do pozwolenia na budowę z dnia [...]r.
W tym stanie rzeczy, wobec stwierdzonych uchybień należało na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ orzec jak w sentencji.