Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71 poz. 734) Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania J. L. od decyzji z dnia [...]r. nr: [...]wydanej z upoważnienia Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie odmawiającej przyznania ww. dodatku mieszkaniowego, utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy wskazał, że Dyrektor MOPR wskazaną powyżej decyzją odmówił przyznania J. L. dodatku mieszkaniowego, gdyż, jak ustalono, w dniu złożenia wniosku o przydział dodatku mieszkaniowego, nie posiadał on tytułu prawnego do zajmowanego mieszkania, a także nie oczekiwał na lokal zamienny lub socjalny.
W odwołaniu od powyższej decyzji J. L. podniósł, iż tytuł prawny do lokalu został mu odebrany, kiedy przebywał w zakładzie karnym, a podstawą rozwiązania umowy najmu było nie wywiązywanie się z opłat za mieszkanie. Skarżący podniósł też, iż o całej sprawie, jak również o powstałych zaległościach, nie został poinformowany i będzie dochodził swoich praw do lokalu na drodze sądowej.
Jak wskazano w dalszym ciągu uzasadnienia omawianej decyzji ostatecznej, Kolegium, po rozpatrzeniu odwołania, w oparciu o całokształt materiału dowodowego oraz obowiązujące przepisy prawa, stanęło na stanowisku, że decyzja organu pierwszej instancji jest zasadna i zgodna z prawem. Z akt przedmiotowej sprawy jednoznacznie wynika bowiem, że J. L. nie posiadał tytułu prawnego do zajmowanego lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...], gdyż w dniu [...]r. Zarząd Budynków i Lokali Komunalnych, w oparciu o treść art. 11 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2001r. Nr 71, poz. 733), wypowiedział ww. umowę najmu tego mieszkania ze względu na pozostawanie w zwłoce z zapłatą czynszu i innych opłat za używanie lokalu. Ustanie stosunku najmu nastąpiło z dniem [...]r.
Jednocześnie, jak ustalono, odwołujący się nie oczekiwał w owym czasie na lokal zamienny albo socjalny. Tak więc, wobec nie posiadania przez skarżącego żadnego z tytułów do otrzymania dodatku mieszkaniowego, wskazanych w art. 2 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, organ odwoławczy orzekł jak na wstępie.
Nie zgadzając się ze stanowiskiem Kolegium, J. L. złożył skargę, wnosząc o przyznanie mu dodatku mieszkaniowego oraz stwierdzenie nieważności dokonanego wypowiedzenia umowy najmu. Zdaniem skarżącego, posiada on prawo do otrzymywania dodatku mieszkaniowego albowiem umowę najmu wypowiedziano mu bezprawnie podczas jego pobytu w zakładzie karnym. Ponadto, ww. wskazał, że skierował pozew do sądu o ustalenie stosunku najmu, a także poinformował prokuraturę o wszelkich okolicznościach, dotyczących pozbawienia go tytułu najmu lokalu przy ul. [...]w [...].
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) Sąd dokonuje kontroli zgodności ostatecznych decyzji administracyjnych z prawem. Natomiast, jak stanowi art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Wojewódzki Sąd Administracyjny, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
- 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
- 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;
- 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.
W przypadku nieuwzględnienia skargi Sąd skargę oddala (art. 151).
Mając na uwadze powyższe, odnosząc się do zawartego w skardze żądania przyznania dodatku mieszkaniowego oraz stwierdzenia nieważności dokonanego wypowiedzenia umowy najmu, podkreślić więc należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest władny do orzekania merytorycznego w kwestii przyznania lub odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego czy też innych świadczeń lub wyrokowania w sprawach, w których właściwe są sądy powszechne, albowiem sądowa kontrola zaskarżonych decyzji ostatecznych sprowadza się jedynie do kontroli tych decyzji pod kątem zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. I taka właśnie kontrola zaskarżonej decyzji doprowadziła w niniejszej sprawie do stwierdzenia, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem rozstrzygnięcie to nie narusza przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Odnosząc się do zasadności zaskarżonej decyzji wskazać natomiast należy, że zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. (Dz. U. Nr 71, poz. 734) dodatek mieszkaniowy, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 3 i 4 (nie znajdujących zastosowania w niniejszej sprawie), przysługuje:
- 1) najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych,
- 2) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego,
- 3) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych,
- 4) innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem,
- 5) osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny.
Dodatek ten przysługuje na podstawie tylko jednego z ww. tytułów.
Jak wynika z materiałów zgromadzonych w niniejszej sprawie przez organy administracyjne, w dniu [...]. Zarząd Budynków i Lokali Komunalnych wypowiedział J. i H. L. umowę najmu lokalu mieszkalnego położonego w [...]przy ul. [...], ustalając okres wypowiedzenia do [...]r. Ww. umowa najmu została wypowiedziana ze względu na pozostawanie w zwłoce z zapłatą czynszu i innych opłat za używanie lokalu. Zaległość z tego tytułu wynosiła na dzień [...]r. kwotę [...]zł.
Tak więc, mając na uwadze powyższe oraz brzmienie przywołanego powyżej art. 2 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, stwierdzić należy, że wobec faktu, iż skarżący, w chwili złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, tj. w dniu [...]r., nie posiadał tytułu prawnego do zajmowanego lokalu, a także nie oczekiwał na przysługujący mu lokal zamienny albo socjalny, zasadna była odmowa przyznania mu tego świadczenia.
Ponadto, zauważyć należy, że ustawa o dodatkach mieszkaniowych nie przyznaje kompetencji organom administracji publicznej oraz organom odwoławczym do swobodnego uznania w przedmiocie odmowy lub przyznania dodatku mieszkaniowego w przypadku, gdy osoba ubiegająca się o przyznanie dodatku nie spełnia warunków określonych przepisami przywołanej ustawy.
Nie znajdując, w tych warunkach, podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja ostateczna nie odpowiada przepisom prawa materialnego, jak również podstaw do stwierdzenia, iż wydana ona została z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu co najmniej mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, orzec należało o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej (art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270).