Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...], Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Szczecinie uchylił w części dotyczącej wysokości kary postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. P. z dnia [...], w przedmiocie nałożenia na J. K. kary w wysokości 75.000 zł z tytułu nielegalnego użytkowania pawilonu handlowego (wiata gastronomiczna), zlokalizowanego na działce nr [...] w D. przy ul. [...], i wymierzył karę w wysokości 25.000 zł. W pozostałej części utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.
Na powyższe postanowienie w dniu 22 lipca 2008 r. J. K., działając przez pełnomocnika, złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wnosząc o jego uchylenie.
Postanowieniem z dnia 18 września 2007 r., sygn. akt II OSK 568/06, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytania prawne w zakresie: 1) czy art. 59f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016, ze zm.) ustalający podstawę naliczania wymiaru kary, o której mowa w tym przepisie, jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP oraz 2) czy art. 57 ust. 7 ustawy Prawo budowlane w zakresie, w jakim przewiduje stawkę kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem art. 54 i 55 stanowiącą dziesięciokrotność kary, o której mowa w art. 59f ust. 1 Prawa budowlanego, jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej P.p.s.a.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd może z urzędu zawiesić postępowanie w sprawie, jeżeli jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W niniejszej sprawie kwestię wymagającą rozpoznania przez sąd stanowi analogiczne zagadnienie z tym, jakie stać ma się przedmiotem orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego w związku z pytaniami prawnymi, skierowanymi doń przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 września 2007 r., sygn. akt II OSK 568/06.
Wobec powyższego na podstawie 125 § 1 pkt 1 oraz 131 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.