Uzasadnienie
Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwanej "ustawą").
Zgodnie z art. 245 § 1-3 oraz art. 246 § 1 ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powołana ustawa w art. 246 § 3 zastrzega, że adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. W myśl art. 262 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy tego aktu o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
W przedmiotowej sprawie w dniu [...] r. B.U. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...], w zakresie przyznania pomocy finansowej w formie zasiłku celowego, w kwocie [...] złotych oraz odmowy przyznania pomocy finansowej na dofinansowanie do czynszu.
Pismem z dnia [...] r., złożonym na urzędowym formularzu, skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Wniosek o prawo pomocy skarżący uzasadnił okolicznością uzyskiwania dochodu w wysokości [...] złotych, oraz zakwalifikowaniem do znacznego stopnia niepełnosprawności, oznaczonego symbolem [...]. W zakresie stanu rodzinnego, skarżący wskazał, że jest osobą samotnie gospodarującą. Majątek skarżącego stanowi mieszkanie o powierzchni [...] m², oraz współwłasność budynku mieszkalnego o powierzchni [...] m², który wymaga kapitalnego remontu. W kwestii osiąganych dochodów skarżący oświadczył, że Jego miesięczny dochód brutto wynosi [...] złotych. Na dochód ten składają się zasiłek stały oraz zasiłek pielęgnacyjny, uzyskiwane z tytułu niepełnosprawności.
W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych, jako bezprzedmiotowy, nie podlegał rozpoznaniu przez Sąd. B.U., na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy, z mocy prawa został już bowiem, jako strona skarżąca działalność organu w sprawie z zakresu pomocy społecznej, zwolniony od obowiązku uiszczania stosownych kosztów, bez konieczności wydawania przez Sąd odrębnego aktu w tym zakresie.
Z kolei w kwestii rozpoznania wniosku skarżącego o ustanowienie radcy prawnego z urzędu, po przeanalizowaniu sytuacji majątkowej oraz rodzinnej skarżącego, biorąc pod uwagę okoliczności wskazane we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz wynikające z akt administracyjnych sprawy, w ocenie Sądu uznać należy, że skarżący nie jest w stanie bez uszczerbku w wydatkach niezbędnych dla swojego utrzymania, ponieść kosztów wynagrodzenia i wydatków profesjonalnego pełnomocnika.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.