Uzasadnienie
Z. C. pismem z dnia 22 czerwca 2014r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazania doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu poprzedniego.
W dniu 26 listopada 2014r. Z. C. złożył wniosek na urzędowym formularzu PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. We wniosku wskazał, iż posiada dom o pow.[...] i mieszkanie o pow. [...]. Na miesięczny dochód skarżącego i jego rodziny składa się emerytura skarżącego w kwocie [...], emerytura D.C. w kwocie [...] oraz dochód z najmu mieszkania – [...], razem miesięczny dochód wynosi [...].
Zarządzeniem z dnia 9 grudnia 2014r. Sąd zobowiązał skarżącego do przedłożenia:
- - dowodów potwierdzających dochody uzyskane w okresie ostatnich trzech miesięcy (np. kopi decyzji ZUS, kopi umów najmu),
- - dowodów potwierdzających wydatki poniesione na utrzymanie domu (energia elektryczna, gaz, woda, ścieki, telefony itp.), w okresie ostatnich trzech miesięcy,
- - wyciągów lub wykazów z wszystkich rachunków bankowych skarżącego i D. C., z okresu ostatnich trzech miesięcy,
- - kserokopii decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za [...],
- - oświadczenia, czy skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, w terminie 7 dni, pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie akt sprawy.
Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 15 grudnia 2014 r. Tym samym termin do wykonania zobowiązania upłynął w dniu 22 grudnia 2014 r. W zakreślonym przez Sąd terminie, ani dotychczas wnioskodawca nie wypełnił zobowiązania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2 cytowanego artykułu).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy).
Z powyższego przepisu wynika zatem, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy i od tego co udowodni, zależy sposób rozstrzygnięcia w tym przedmiocie. Wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 P.p.s.a. Strona ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy musi zatem uprawdopodobnić, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa jest w przytoczonych przepisach.
Podkreślić należy, że ciężar dowodu takich okoliczności spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Świadczy o tym użycie w przepisie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a zwrotu " ". Do sądu należy ocena, czy takie okoliczności zachodzą. Brak wskazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę wniosku.
Strona powinna więc należycie uzasadnić i uprawdopodobnić okoliczności, które podaje we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Uchylenie się strony od przedstawienia stosownej dokumentacji, bądź też przedstawienie niepełnych lub sprzecznych ze sobą danych, skutkuje brakiem wystarczających podstaw do przyznania prawa pomocy. W związku z tym, osoba chcąca skorzystać z prawa pomocy, powinna liczyć się z koniecznością udzielenia, na wezwanie sądu, wszelkich wyjaśnień odnoszących się do jej sytuacji materialnej, a także udokumentowania podnoszonych we wniosku okoliczności (por. postanowienie NSA z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt I OZ 929/12, Lex nr 123955). Niewywiązanie się z tego obowiązku może mieć wpływ na ocenę zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy. Niedostarczenie żądanych przez sąd danych, przedstawienie ich w sposób niekompletny, mało czytelny powoduje, że oświadczenie wnioskodawcy pozostaje niepełne, niewystarczające do wydania pozytywnego dla strony rozstrzygnięcia (por. postanowienie NSA z 14 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1361/10, lex nr 743829).
W rozpoznawanej sprawie, zdaniem sądu, skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Skarżący we wniosku PPF wskazał, że posiada dom o pow. [...], mieszkanie o pow. [...], a miesięczny dochód jego i D. C. wynosi [...]. Nie przedłożył natomiast żadnych dokumentów, do nadesłania których został zobowiązany zarządzeniem z dnia 9 grudnia 2014 r. Wnioskodawca został zobowiązany do przedłożenia między innymi: dowodów potwierdzających jego wydatki na utrzymanie domu, czy wykazy z rachunków bankowych jego i żony. Żądane dokumenty umożliwiłyby weryfikację rzeczywistych możliwości płatniczych wnioskodawcy przez porównanie jego wydatków i dochodów. Dla podjęcia decyzji, iż skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, niezbędny jest pełny obraz sytuacji materialnej w jakiej się znajduje. Nie są bowiem wystarczające, dla merytorycznej oceny wniosku o przyznanie prawa pomocy, dane zawarte tylko w formularzu PPF.
Z uwagi na fakt, iż wnioskodawca nie przedstawił istotnych dla oceny wniosku dokumentów, brak jest podstaw aby przyjąć, że skarżący uprawdopodobnił spełnienie ustawowych przesłanek przyznania mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym od zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
W tej sytuacji, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.