Uzasadnienie
T. W., prowadzący usługi leśno-transportowe, w dniu 27 lutego 2017 r. zwrócił się do Nadleśnictwa z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: stopni trudności do każdej pozycji wykazanej w załączniku opis przedmiotu zamówienia pakiet I,II,II,IV [...] etap trzeci, ilości roboczogodzin dla każdej pozycji wykazanej w załączniku opis przedmiotu zamówienia pakiet I,II,II,IV [...] etap trzeci oraz ceny za 1 roboczogodzinę wyliczoną przez Nadleśnictwo dla czynności w pozyskaniu, zrywce drewna, hodowli lasu, ochronie las[...] Nadleśnictwo odmówiło wnioskodawcy udostępnienia informacji publicznej.
W uzasadnieniu organ wskazał, że wnioskowany zakres informacji składa się na tajemnicę państwową przedsiębiorstwa, określoną przez " ", zgodnie z którym do informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w należą bieżące plany gospodarcze przed ich zatwierdzeniem jako planów zasadniczych, a po ich zatwierdzeniu - informacje o szczegółowości wykraczającej poza poziom grupy czynności i nadleśnictwa ogółem.
Pismem z dnia 22 marca 2017 r. T. W. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy, wskazując między innymi, że wnioskowane przez niego informacje nie stanowią informacji technicznych, technologicznych, organizacyjnych lub innymi, a co najważniejsze w jego ocenie wnioskowane informacje nie posiadały wartości gospodarczej.
Opowiadając na wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy Nadleśnictwo w piśmie z dnia 20 kwietnia 2017 r. poinformowało T. W., że od [...] r. w Nadleśnictwie obowiązuje nowy Plan Urządzenia Lasu na lata [...]. Plan ten wprowadził duże zmiany w zasiągach granic leśnictw, numeracji oddziałów, a także granic i wielkości wydzieleń.
Organ podał, że przygotowując kosztorysy do przetargu na prace leśne w [...] r., który został ogłoszony w dniu [...] r., Nadleśnictwo dysponowało wstępną bazą danych z planem na lata [..], którą wykorzystało do celów przetargowych i ręcznie dokonało przeadresowania. Tak przygotowane kosztorysy zgodne były z prowizorium planu finansowo-gospodarczego na [...] rok. Po sporządzeniu kosztorysów baza testowa została zastąpiona nową wersją bazy co skutkowało usunięciem ręcznego przeadresowania. Od tego momentu Nadleśnictwo nie miało już dostępu do danych o żądanym przez wnioskodawcę poziomie szczegółowości. Nadleśnictwo wskazało, że gotowe jest na wniosek udostępnić aktualne plany gospodarcze, ujęte w obecnym planie zasadniczym, na podstawie których będą rozliczane umowy. Jednocześnie pismo zawierało pouczenie, że stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W dniu 22 maja 2017 r. T. W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na pismo z dnia 20 kwietnia 2017 r., traktując je jako decyzję administracyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga T. W. jest niedopuszczalna.
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej zwana "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 P.p.s.a. stanowiąc, że kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a., postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Ponadto, na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 p.p.s.a. rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami.
W światle powyższego, sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych wyżej przepisach. Wskazane regulacje prawne określają właściwość rzeczową sądów administracyjnych w sprawowaniu kontroli nad działalnością organów administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na indywidualne akty administracyjne.
Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest pismo Nadleśnictwa z dnia [..] r., które w ocenie skarżącego stanowi decyzję administracyjną o odmowie udostępnienia informacji publicznej. W piśmie tym organ wyjaśnił, że nie miał dostępu do wnioskowanych informacji, ale obecnie gotowy jest je udostępnić wnioskodawcy.
W pierwszej kolejności należało zatem ocenić, czy zaskarżone pismo z dnia [...] r. jest aktem administracyjnym wymienionym w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a., a w szczególności czy jest to decyzja administracyjna.
W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że decyzją administracyjną w rozumieniu art. 104 k.p.a. jest akt administracyjny stanowiący przejaw woli administracyjnych w państwie organów, wydany na podstawie powszechnie obowiązującego prawa administracyjnego lub finansowego, o charakterze władczym i zewnętrznym, rozstrzygający konkretną sprawę, konkretnie określonej osoby fizycznej lub prawnej w postępowaniu unormowanym przez przepisy proceduralne (por. uzasadnienie uchwały Izby Cywilnej i Administracyjnej Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 1988 r., III AZP 1/88, opubl. OSPiKA 1989, Nr 3, poz. 59).
W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest natomiast pogląd, że pisma zawierające rozstrzygnięcie w sprawie załatwionej w drodze decyzji są decyzjami, pomimo nieposiadania w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 1 k.p.a, jeżeli tylko zawierają minimum elementów niezbędnych dla zakwalifikowania ich jako decyzji (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1981 r., sygn. SA 1163/81). Jednocześnie za minimum elementów decyzji administracyjnej traktuje się cztery składniki, takie jak: oznaczenie organu, adresata decyzji, czyli strony, rozstrzygnięcie i podpis osoby uprawnionej do jej wydania.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że zaskarżone pismo nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 107 § 1 k.p.a., gdyż nie zawiera minimum elementów, o których mowa w ww. przepisie. Przede wszystkim, co podkreślić należy, nie zwiera rozstrzygnięcia w kwestii udostępnienia żądanej przez skarżącego informacji publicznej. Pismo to co prawda nawiązuje do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jednak nie odnosi się w żaden sposób do wydanej już w niniejszej sprawie decyzji administracyjnej, w szczególności nie zawiera wskazania, czy podmiot zobowiązany utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Brak jest nim również elementów, które wskazywałyby na merytoryczne rozpatrzenie podnoszonych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy argumentów.
Z tej też przyczyny zaskarżone w niniejszej sprawie pismo, pomimo błędnego pouczenia, należy uznać za pismo informacyjne, które w istocie nie zawiera rozstrzygnięcia merytorycznego. Konsekwencją takiej oceny pisma podmiotu zobowiązanego jest przyjęcie, że złożona do Sądu skarga jest przedwczesna.
Dodać również należy, że w sytuacji, gdy skarżący wnosił o udostępnienie informacji publicznej, a następnie podjął polemikę z wydanym rozstrzygnięciem domagając się ponownego rozpatrzenia sprawy, to obowiązkiem tego podmiotu było wydanie decyzji zawierającej merytoryczne rozstrzygnięcie, zatem w niniejszej sprawie skarżący ma prawo domagać się od Nadleśnictwa wydania decyzji, stanowiącej rozstrzygnięcie jego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a przypadku niewydania takiego aktu, wniesienia skargi na bezczynność.
W tym stanie rzeczy uznać należy, że skarga w jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. O zwrocie wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.