Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] Komendant Policji, po rozpatrzeniu odwołania A. G., utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji w Ł. z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy. Odpis ww. decyzji z dnia [...] marca 2021 r. został doręczony skarżącemu w dniu 23 marca 2021 r.
W dniu 24 kwietnia 2021 r. A. G. wniósł skargę na opisaną wyżej decyzję Komendanta Policji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W rozpatrywanej sprawie zaskarżona decyzja, jak wynika z akt sprawy, została doręczona skarżącemu w dniu 23 marca 2021 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi – o którym skarżący został pouczony w kwestionowanej decyzji - upływał dla skarżącego w 22 kwietnia 2021 r. (czwartek). Tymczasem skarga na przedmiotową decyzję została nadana w placówce pocztowej w dniu 24 kwietnia 2021 r., a zatem dwa dni po upływie ustawowego terminu. Jednocześnie, skarżący nie wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi na ww. decyzję.
Mając powyższe na uwadze, należało odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.