Uzasadnienie
Prezydent Miasta K. postanowieniem z dnia 7 maja 2008 r., nr [...], na podstawie art. 113 § 1 K.p.a., sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską we własnej decyzji z dnia 26 lutego 2008 r., nr [...], udzielającą K. Spółdzielni Mieszkaniowej A w K. pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na budowie instalacji c.w.u., przebudowie wewnętrznej instalacji gazowej oraz remont instalacji wody zimnej i kanalizacji w budynku mieszkalnym wielorodzinnym w ten sposób, że nazwa inwestycji winna brzmieć: budowa instalacji c.w.u. przebudowa wewnętrznej instalacji gazowej i c.o. oraz remont instalacji wody zimnej i kanalizacji w budynku mieszkalnym wielorodzinnym.
Na postanowienie to zażalenie wniosła I. M.-K., a nadto M. i R. M.. I. M.-K. zarzucając kwestionowanemu postanowieniu naruszenie art. 113 § 1 K.p.a. wniosła o jego uchylenie.
W ocenie skarżącej dopisanie przez organ w sentencji decyzji słowa "i c.o." całkowicie zmienia zakres inwestycji, na jaką organ I instancji wyraził zgodę. Zmiana ta jest na tyle istotna, że nie może być zmieniana za pomocą instytucji sprostowania oczywistej omyłki. Wskutek wydanego postanowienia skarżąca została pozbawiona możliwości złożenia odwołania, a tym samym merytorycznego skontrolowania przez organ II instancji zgodności z prawem wyrażenia zgody na przebudowę instalacji c.o.
Wojewoda Zachodniopomorski postanowieniem z dnia 11 czerwca 2008 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w pkt 1 utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Nadto w pkt 2 orzekł o sprostowaniu oczywistej omyłki w części dotyczącej oznaczenia znaku sprawy.
Organ odwoławczy podał, że zgodnie z art. 113 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony sprostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w decyzjach wydanych przez ten organ. Natomiast błędem pisarskim jest niezgodność z obowiązującymi normami pisania, liczenia, wymowy, czyli odstępstwo od normy języka jak np. błąd ortograficzny, gramatyczny, wymowy. Błąd jest zatem niezamierzonym odstępstwem od normy obowiązujących zasad i w pewnym sensie synonimem pomyłki.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem NSA za błąd pisarski uważa się niewłaściwe użycie wyrazu, nieprzestrzeganie zasad gramatycznych, a nawet opuszczenie wyrazów, gdy okoliczność ta wynika z brzmienia treści zdania.
Dalej Wojewoda podał, że w dniu 16 stycznia 2008 r. K. Spółdzielnia Mieszkaniowa A złożyła w Urzędzie Miejskim w K. wniosek o pozwolenie na budowę na wykonanie robót budowlanych w zakresie budowy, przebudowy, remoncie instalacji w budynku przy ul. [...] w K., działka nr [...], szczegółowo opisanych w pkt od 1 do 4 w załączniku nr 1. W pkt 3 wymieniona jest instalacja c.o. Przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany również obejmował część sanitarną z rozwiązaniami projektowymi przebudowy instalacji c.o. Natomiast organ I instancji w treści decyzji opuścił wyrazy "i c.o." – centralnego ogrzewania.
Nadto Wojewoda podał, że postanowienie organu I instancji o sprostowaniu omyłki zawiera oczywistą omyłkę, którą przedmiotowym postanowieniem sprostowano.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na postanowienie Wojewody zachodniopomorskiego, I. M.–K. przytaczając argumenty zawarte w odwołaniu od postanowienia organu I instancji, wniosła o jego uchylenie w całości.
Wojewoda Zachodniopomorski w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.
Rozpatrywana pod tym kątem skarga I. M.-K. zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 11 czerwca 2008 r. oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia 7 maja 2008 r. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki naruszają prawo w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.
Zgodnie z treścią art. 113 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony sprostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.
Przedmiotem sprostowania w trybie określonym w zacytowanym powyżej przepisie są "błędy pisarskie i rachunkowe" oraz "inne oczywiste omyłki".
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego prawidłowo przytoczono jak należy rozumieć użyte w ww. przepisie pojęcie "błąd pisarski". Jednak organ ten błędnie przyjął, że opuszczenie w rozstrzygnięciu decyzji wyrazów "i c.o." może być uznane za oczywistą omyłkę.
Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że w orzecznictwie i piśmiennictwie powszechnie przyjęta jest teza, że sprostowanie nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia decyzji. W przedmiotowej sprawie dokonane sprostowanie decyzji Prezydenta Miasta Koszalina doprowadziło w rezultacie do zmiany decyzji, co nie jest dopuszczalne na podstawie przepisu art. 113 K.p.a.
Nadto należy wskazać, że z brzmienia treści rozstrzygnięcia prostowanej decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 26 lutego 2008 r. nie wynika, aby jakiekolwiek wyrazy zostały pominięte w jego treści.
Zdaniem Sądu nie jest również dopuszczalne na podstawie tego przepisu prostowanie oczywistych omyłek przez organ odwoławczy w rozstrzygnięciach organu I instancji. Wskazuje na to użyty w tym przepisie zwrot "w wydawanych przez ten organ decyzjach". Wyrażenie to może być rozumiane tylko w ten sposób, że organ, który wydał decyzję może dokonać jej sprostowania. Dokonane sprostowanie błędów i omyłek staje się bowiem integralną częścią treści decyzji.
Dodatkowo Sąd wskazuje, że niniejszym postępowaniu uznał, iż osoba, która traktowana była przez organy jak strona postępowania i doręczono jej decyzję podlegającą prostowaniu ma prawo wnosić środki odwoławcze od postanowienia prostującego tą decyzję.
Mając powyższe na uwadze i na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w pkt I rozstrzygnięcia uchylając zaskarżone postanowienie w całości oraz utrzymane nim w mocy postanowienie z dnia 7 maja 2008 r., albowiem są one w całości sprzeczne z prawem i to w stopniu uzasadniającym jego wzruszenie.
O wykonalności uchylonych decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 ustawy.
O kosztach postępowania, na które składają się: wpis sądowy i koszty zastępstwa procesowego, Sąd orzekł na zasadzie art. 200 ustawy.