Uzasadnienie
[...] SA w W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] odmawiającą zatwierdzenia projektu rozbiórki i udzielenia pozwolenia na rozbiórkę wiaduktu kolejki wąskotorowej w miejscowości P. w gminie P., nad działką nr [...] w obrębie P., stanowiącego połączenie działek drogowych nr [...] i nr [...].
W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd zwraca uwagę, że przedmiotem udzielenia ww. ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie, nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego, nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych.
W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2010 r., str. 204).
W niniejszej sprawie decyzja, której dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania, jest decyzją o utrzymaniu w mocy decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu rozbiórki i udzielenia pozwolenia na rozbiórkę wiaduktu kolejki wąskotorowej. Sąd wskazuje, że decyzja ta, jak i decyzja organu pierwszej instancji, nie jest dla strony skarżącej źródłem jakichkolwiek nakazów lub zakazów podlegających wykonaniu w sposób dobrowolny, czy też przymusowy, ponieważ ich przedmiotem jest odmowa zatwierdzenia projektu rozbiórki i udzielenia pozwolenia na rozbiórkę obiektu budowlanego. Zaskarżona decyzja nie nadaje się więc do wykonania.
Skoro zaskarżona decyzja, z uwagi na swój charakter, nie podlega wykonaniu, to brak jest, zdaniem Sądu, podstaw do uwzględnienia przedmiotowego wniosku strony skarżącej.
Kierując się powyższym, Sąd orzekł, jak na wstępie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.