Uzasadnienie
B. U. pismem z dnia [...] r. zatytułowanym "zażalenie" zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., Nr[...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie przyznania skarżącemu pomocy w formie zasiłku celowego oraz nie przyznania pomocy finansowej na zwrot kosztów przejazdu taksówką.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie.
W toku postępowania przed Sądem, B. U. pismem z dnia [...] r. wyjaśnił, że z powodu bardzo złego stanu zdrowia rezygnuje z "zażalenia" sygn. akt II SA/Sz 676/11.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] zważył, co następuje:
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi jest dla sądu wiążące. Powyższe jest konsekwencją zasady, że to skarżący jest uprawniony do dysponowania wniesioną przez siebie skargą do czasu jej rozpoznania przez sąd I instancji. Tylko w przypadku stwierdzenia przez sąd, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 p.p.s.a.) sąd może odstąpić od obowiązku umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W opinii sądu w niniejszym postępowaniu nie zachodzą przesłanki wymienione w art. 60 p.p.s.a., które uniemożliwiałyby sądowi umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Stosownie więc do zasady związania sądu cofnięciem skargi, w tej sytuacji sąd jest obowiązany umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Biorąc powyższe pod uwagę sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a.