Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. nr [...] orzekającą o uznaniu świadczenia wychowawczego pobranego przez W. M. za świadczenie nienależnie pobrane oraz zobowiązującą do jego zwrotu.
Powyższe rozstrzygnięcie organu II instancji zawierające pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji, zostało skierowane na adres zamieszkania skarżącej i w związku z jej nieobecnością doręczone dorosłemu domownikowi – K. K. (ojcu skarżącej) w dniu 25 kwietnia 2018 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy.
Kwestionując powyższą decyzję W. M. w dniu 30 maja 2018 r. złożyła na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, bezpośrednio w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, co wynika z pieczątki organu umieszczonej na pierwszej stronie skargi (k. 2 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.
W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Wynikającą z powołanych przepisów zasadę wnoszenia skargi do Sądu należy rozumieć, że aby zainicjować postępowanie sądowoadministracyjne strona winna złożyć skargę bezpośrednio w organie, bądź nadać ją w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu w zakreślonym terminie.
Jak wynika z akt sprawy, zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, wobec nieobecności skarżącej w miejscu zamieszkania, doręczono dorosłemu domownikowi – K. K. w dniu 25 kwietnia 2018 r., zatem należy stwierdzić, że trzydziestodniowy termin do dokonania tej czynności, za pośrednictwem wskazanego organu, upłynął skarżącej z dniem 25 maja 2018 r. (piątek). Tymczasem W. M. złożyła skargę w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego dopiero w dniu 30 maja 2018 r.
Wobec powyższego należy uznać, że przedmiotowa skarga została wniesiona po terminie. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej złożenia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy).
W tym stanie rzeczy należało, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a., orzec jak w postanowieniu.