Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 26 lipca 2018 r. (doręczonym wnioskodawcy w dniu 8 sierpnia 2018 r.) starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie pozostawił bez rozpoznania wniosek D. R. o przyznanie prawa pomocy, ponieważ wnioskodawca mimo wezwania, nie podpisał wniosku.
W dniu 13 sierpnia 2018 r. D. R. przesłał, za pośrednictwem poczty elektronicznej, pismo zaadresowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zatytułowane "Wniosek o uznanie opieszałości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie", które ze względu na jego treść i termin wniesienia zostało uznane za sprzeciw od tego zarządzenia.
Zarządzeniem z dnia 29 sierpnia 2018 r. D. R. został wezwany do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu przez jego podpisanie, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Powyższe zarządzenie doręczone zostało wnioskodawcy w dniu 8 września 2018 r., a tym samym termin do uzupełnienia braku formalnego upłynął w dniu 17 września 2018 r. (poniedziałek).
W zakreślonym przez Sąd terminie, ani dotychczas, D. R. nie podpisał sprzeciwu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – dalej "P.p.s.a.", od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 P.p.s.a.).
Sprzeciw od zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 26 lipca 2018 r. zawierał brak formalny uniemożliwiający nadanie mu dalszego biegu. Wnioskodawca mimo wezwania Sądu do usunięcia tego braku, wezwania nie wykonał.
Na marginesie Sąd wskazuje, że w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 P.p.s.a. – nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz.U. z 2013 r., poz. 262), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Stanowisko takie zajął Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 12 maja 2014 r. sygn. akt I OPS 10/13.
Z tego względu sprzeciw, jako zawierający brak formalny, który nie został uzupełniony, podlega odrzuceniu na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a.