Uzasadnienie
Prawomocnym postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 17 września 2020 r. sygn. akt II SPP/Sz 127/20 skarżącemu przyznano prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu w niniejszej sprawie.
Okręgowa Izba Radców Prawnych w S. pełnomocnikiem skarżącego wyznaczyła radcę prawnego M. T. w dniu [...] listopada 2020 r.
W piśmie procesowym z dnia [...] listopada 2020 r. stanowiącym uzupełnienie skargi pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej według norm przepisanych w wysokości 150 % stawki minimalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2021 r., sygn. akt li SA/Sz 658/20, wydanym na posiedzeniu niejawnym, oddalił skargę.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego w ramach prawa pomocy, określa - mające zastosowanie w sprawie z mocy art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2019 r. poz. 68).
W myśl § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia, opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji (w niniejszej sprawie) wynosi 240 zł. Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, należną radcy prawnemu opłatę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki obowiązującej dla tego rodzaju czynności.
Odnosząc się natomiast do wniosku pełnomocnika o ustalenie opłaty w wysokości 150 % należy zauważyć, że w myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4, następuje z uwzględnieniem:
nakładu pracy radcy prawnego, w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu;
wartości przedmiotu sprawy;
wkładu radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie;
stopnia zawiłości sprawy, w szczególności trybu i czasu prowadzenia sprawy, (obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności.
W niniejszej sprawie wyrok został wydany na posiedzeniu niejawnym, sprawa nie jest zawiła ani skomplikowana, a zgromadzony materiał dowodowy nie jest na tyle obszerny by uzasadniało to przyznanie pełnomocnikowi opłaty w maksymalnej wysokości przewidzianej rozporządzeniem.
Mając na względzie powyższe, należało przyznać pełnomocnikowi skarżącego koszty nieopłaconej pomocy prawnej - za zastępstwo prawne w pierwszej instancji - w kwocie [...] złotych powiększone o stawkę należnego podatku VAT, na podstawie (_ art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w powiązaniu z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 4 ust. 3 wyżej wskazanego rozporządzenia.