Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. J.K. zwrócił się do Starosty Wałeckiego z wnioskiem o zwrot kwoty 500 złotych tytułem niesłusznie pobranej opłaty za wydanie karty pojazdu dla samochodu marki [...] o numerze rejestracyjnym [...].
W odpowiedzi na to wezwanie, pismem z dnia [...] r., Starosta [...] odmówił zwrotu na rzecz J.K. kwoty 500 złotych uiszczonych z tytułu wydania karty ww. pojazdu.
W dniu [...] r. J.K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, wnosząc o rozstrzygnięcie sprawy przez Sąd w związku z odmową Starosty [...] zwrotu nadpłaty za wydanie karty pojazdu.
W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wniósł o odrzucenie skargi, względnie jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "ustawą").
Zgodnie z art. 1 z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 ustawy, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w innych sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują wówczas środki określone w tych przepisach.
W świetle przywołanych unormowań wskazać należy, że odmowa zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu, odnosząca się do obowiązku publicznoprawnego wynikającego z przepisu prawa i nie podlegająca załatwieniu w postępowaniu administracyjnym, kończącym się wydaniem decyzji bądź postanowienia, stanowi czynność materialno-techniczną w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy.
Skuteczne wniesienie skargi na czynność tego rodzaju uzależnione jest od uprzedniego wyczerpania trybu określonego w art. 52 § 3 ustawy. Zgodnie z niniejszym przepisem, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa we wskazanym wyżej art. 3 § 2 pkt 4 ustawy, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do naruszenia prawa. Skargę do sądu, w myśl art. 53 § 2 ustawy, wnosi się w terminie 30 dni od daty doręczenia przez organ odpowiedzi na takie wezwanie, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
W rozpatrywanej sprawie warunkiem wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na stanowisko Starosty wyrażone w piśmie z dnia [...] r. było uprzednie wystąpienie przez skarżącego do tego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący natomiast pismem z dnia [...] r. wystąpił o zwrot części uiszczonej opłaty i po uzyskaniu stanowiska organu zawartego w powołanym piśmie z dnia [...]r., w dniu [...] r. zaskarżył je do sądu administracyjnego.
Brak skutecznego wezwania do usunięcia naruszenia prawa stanowi przesłankę niedopuszczalności skargi, uzasadniającą, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy, jej odrzuceniu przez sąd.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy należało orzec jak w sentencji.