Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] na podstawie art. 123, art. 97§ 2 Kodeksu postępowania administracyjnego podjął zawieszone postępowanie w sprawie doprowadzenia wykonanych robót budowlanych, polegających na wykonaniu przyłącza energetycznego na nieruchomości przy ul. [...] w [...] do stanu zgodnego z prawem.
W uzasadnieniu postanowienia organ podał, iż postępowanie w sprawie zostało zawieszone albowiem współwłaściciel nieruchomości K. C. wystąpił z wnioskiem do sądu powszechnego o zezwolenie na dokonanie czynności przekraczającej zwykły zarząd nieruchomością przy ul. [...]w [...].
Organ podjął postępowanie, albowiem uznał, iż postanowienie Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] r. – sygn.akt II Cz [...] oddalające zażalenie K. C. na postanowienie Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] r. oddalające wniosek o wydanie zarządzenia tymczasowego w przedmiocie zezwolenia na zainstalowanie trójfazowego przyłącza energetycznego we wspólnej nieruchomości położonej przy ul. [...]w [...] zakończyło postępowanie sądowe.
K. C. w dniu [...] r. wniósł zażalenie na postanowienie organu I instancji do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] domagając się uchylenia postanowienia wywodząc, że organ błędnie przyjął, iż postępowanie cywilne w przedmiocie udzielenia zezwolenia na dokonanie czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu się zakończyło, gdyż trwa nadal.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] na podstawie art. 134 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego, stwierdził niedopuszczalność zażalenia.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że organ I instancji błędnie pouczył stronę o możliwości zaskarżenia postanowienia w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania w sytuacji, gdy na postanowienie wydane na podstawie art. 97 § 2 Kpa zażalenie nie przysługuje. Zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydanie postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania wyczerpało tok instancji, a strona może zaskarżyć to postanowienie tylko w odwołaniu od decyzji.
K. C. w dniu [...] r. wywiódł skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...], domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia.
W uzasadnieniu skargi K. C. stwierdził, że stanowisko organu odwoławczego co do braku możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowanie jest błędne, albowiem pozostaje w sprzeczności z art. 101 kpa, a użyty w tym przepisie zwrot " postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania" obejmuje swym zakresem również postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania. Na poparcie powyższych stwierdzeń skarżący powołał się na uchwałę 7 sędziów NSA z dnia 22 maja 2000 r. (OPS 4/00, ONSA 2000/4/137).
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, przytaczając argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga K. C. jest zasadna.
Zgodnie z art. 141§ 2 Kpa prawo wniesienia zażalenia na postanowienie przysługuje tylko w razie, gdy kodeks tak stanowi, natomiast art. 142 tej ustawy stanowi, iż postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji.
Z treści powołanych wyżej przepisów oraz art. 97 § 2 Kpa organ odwoławczy wywiódł przekonanie, że postanowienie w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania jest niezaskarżalne. Wniesienie zatem przez K. C. zażalenia na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania, skutkowało wydaniem przez ten organ postanowienia w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania.
Stanowisko organu wyrażone w zaskarżonym postanowieniu jest błędne, albowiem zażalenie przysługuje na wszystkie postanowienia w sprawie zawieszenia postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale podjętej w składzie 7 sędziów w dniu 22 maja 2000 r. -sygn. Akt [...] (ONSA 4/137) wyraził pogląd, iż na postanowienie organu I instancji o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego stronie przysługuje zażalenie na podstawie art. 101 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego.
W uzasadnieniu uchwały NSA stwierdził, że: "z przepisu tego nie wynika, by ustawodawca ograniczał tu prawo wniesienia zażalenia tylko do niektórych rodzajów postanowień w sprawie zawieszenia postępowania. Nie może ulegać wątpliwości, że gdyby taka była wola ustawodawcy, to wprost unormowałby to w cytowanym przepisie. Skoro zatem w przepisie tym nie ma żadnych ograniczeń co do zaskarżalności postanowień w sprawie zawieszenia postępowania, to stronom przysługuje zażalenie na każde z postanowień możliwych do wydania w sprawie zawieszenia postępowania. Wynika to także z art. 141 § 1 k.p.a.
Z powyższych względów nieuprawnione byłoby akceptowanie takiej wykładani zwrotu "w sprawie zawieszenia postępowania", która prowadziłaby do wniosku, że chodzi tu tylko o zażalenie na rozstrzygnięcia dotyczące zawieszenia postępowania i odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Zwłaszcza jeśli się przyjmie, że ten sam zwrot w art. 101 § 1 k.p.a. obejmuje wszelkie postanowienia dotyczące zawieszenia postępowania."
Sąd pogląd wyrażony w powołanej wyżej uchwale w pełni podziela.
Stanowisko o dopuszczalności zaskarżenia zażalenia wszystkich możliwych postanowień wydanych w sprawie zawieszenia postępowania przeważa również w doktrynie (w szczególności: B. Adamiak /w:/ B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 1996, s. 432-433; K. Chorąży, A. Wróbel, L. Żukowski: Postępowanie administracyjne, postępowanie przed NSA oraz postępowanie egzekucyjne w administracji, Lublin - Rzeszów 1992, s. 53; E. Ochendowski: Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne. Wybór orzecznictwa, Toruń 1997, s. 144; G. Łaszczyca: Zażalenie w ogólnym postępowaniu administracyjnym, Kraków 2000, s. 91-92; J. Zimmermann: Ordynacja podatkowa. Postępowanie podatkowe, Toruń 1998, s. 196).
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] na podstawie art. 145§ 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) orzekł jak w sentencji.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).