Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 maja 2014 r., wydanym po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez A. i A.C. od decyzji Burmistrza z dnia [...] określającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia pn. "Opracowanie i wdrożenie innowacyjnej technologii odzysku opon w metodzie ciągłej w ramach budowy zakładu odzysku odpadowej gumy i tworzyw sztucznych" planowanego do realizacji na wskazanych w decyzji działkach z obrębu [...] - Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalności ww. odwołania. W ocenie Kolegium, w opisanej powyżej sprawie odwołujący nie posiadają statusu strony.
Pismem z dnia 24 czerwca 2014 r. A.C., A.C. i G.S., powołując się na art. 50 § 1, 53 § 1, 51 i 57 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na opisane wyżej postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Zdaniem skarżących, organ odwoławczy nie uwzględnił, że w postępowaniu uczestniczyła Liga Ochrony Przyrody. Do skargi zostało załączone pismo Ligii Ochrony Przyrody Okręgu w [...] z dnia [...] r., w którym ww. organizacja podała, że G.S., będąca członkiem Ligii, zwróciła się do władz organizacji o wsparcie jej odwołania od decyzji Burmistrza z dnia [...] r.
Zarządzeniem z dnia 24 lipca 2014 r. ustalono wysokość wpisu od skargi w niniejszej sprawie na kwotę 100 zł. Postanowieniem z dnia 17 września 2014 r. odmówiono m.in. G.S. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, które zostało doręczone ww. skarżącej w dniu 30 września 2014 r.
Dnia 30 września 2014 r. skarżąca – G.S. uiściła kwotę 500 zł tytułem wpisu od skarg w sprawach: II SA/Sz 703/14, II SA/Sz 704/14 oraz
II SA/Sz 705/14 (k. 61).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, że w każdej sprawie sądowoadministracyjnej, sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy, zobligowany jest, w pierwszej kolejności, ocenić dopuszczalność wniesionej skargi przed sądem administracyjnym, ponieważ zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest jej wniesienie przez uprawniony (legitymowany) do tego podmiot. Zgodnie z art. 50 § 1 P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Tak więc w świetle ww. przepisu, skarżący, o którym mowa w pierwszym zdaniu, musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany, jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem lub czynnością. Interes prawny musi wynikać z przepisów prawa, przy czym chodzi tutaj o przepisy prawa materialnego, ustrojowego, jak i procesowego. Innymi słowy interes prawny musi znaleźć oparcie w przepisach obowiązującego prawa, a poza tym musi być własny i indywidualny.
Stąd też, skarga do sądu administracyjnego może dotyczyć tylko "własnej sprawy administracyjnej" skarżącego, rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot (vide: postanowienie NSA z 27 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2500/10, LEX nr 742360). Istotą więc legitymacji skargowej jest uprawnienie podmiotu do żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności organu administracji publicznej przez sąd administracyjny w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem (vide: M. Jagielska w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz red. R. Hauser i M. Wierzbowski, CH BECK Warszawa 2013, str. 290).
Badając legitymację skarżących do wniesienia przedmiotowej skargi, Sąd stwierdził, że o ile A.C. i A.C. - jako adresaci postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność złożonego przez nich odwołania - posiadają interes prawny w jego zaskarżeniu do Sądu, to G.S. takiego interesu nie posiada.
Zdaniem Sądu, G.S. - która nie jest adresatem postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania złożonego przez A. i A.C. i które to rozstrzygnięcie nie zostało jej doręczone – nie posiada legitymacji procesowej w zaskarżeniu tego postanowienia do Sądu, bowiem postanowienie to nie reguluje jej sytuacji procesowej w spornym postępowaniu.
Zaskarżone postanowienie rozstrzyga wyłącznie o prawach A. i A.C. w zakresie możliwości zaskarżenia przez nich decyzji organu I instancji w sprawie określenia środowiskowych uwarunkowań opisanej na wstępie inwestycji. Faktyczne zainteresowanie skarżącej – G.S. pozytywnym rozstrzygnięciem kwestii statusu strony A. i A.C. w postępowaniu zaskarżonym ich odwołaniem nie może stanowić podstawy do uznania istnienia po jej stronie legitymacji procesowej do zaskarżenia postanowienia z dnia 26 maja 2014r.
Podniesiona w skardze kwestia dotycząca pominięcia w postepowaniu innego podmiotu, nie ma wpływu na skuteczność złożenia skargi przez G.S. Ponadto podkreślenia wymaga, że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego oraz ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewidują odrębną procedurę w sytuacji bezczynności organów w konkretnych sprawach.
Reasumując, skarga G.S. podlega odrzuceniu, albowiem jako wniesiona przez osobę do tego nieuprawnioną jest niedopuszczalna.
W tym stanie rzeczy orzeczono stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy P.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., który stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. W związku z tym, że w niniejszej sprawie wpis od skargi został ustalony na kwotę 100 zł, zatem w takiej wysokości wpis został zwrócony skarżącej.