Uzasadnienie
J. B. pismem z dnia 24 czerwca 2013 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych.
Na rozprawie w dniu 30 października 2013 r. pełnomocnik skarżącej radca prawny H. D. wskazała, że problem prawny w niniejszej sprawie jest następstwem konfliktu wynikającego z korzystania z części wspólnych budynku. Aktualnie strony są na etapie zawierania ugody w tej sprawie.
W związku z powyższym pełnomocnik skarżącej wniosła o odroczenie rozprawy celem `umożliwienia stronom ugodowego załatwienia sprawy i jednocześnie oświadczyła, że strony konfliktu, tj. skarżąca i uczestnik postępowania są w stanie do dnia 22 grudnia 2013 r. złożyć oświadczenie o zawarciu ugody i o cofnięciu skargi przez skarżącą.
Celem umożliwienia skarżącej i uczestnikowi postępowania dojścia do porozumienia w zakresie inwestycji będącej przedmiotem skargi i zlikwidowania sporu sąsiedzkiego stanowiącego jej podłoże Sąd postanowił rozprawę odroczyć. Termin rozpoznania sprawy wyznaczony został na dzień 6 marca 2014 r.
W piśmie z dnia 30 stycznia 2014 r. J.B. oświadczyła, że wobec ugodowego załatwienia sprawy związanej ze współwłasnością nieruchomości, że cofa skargę i wnosi o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania i orzeczenie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W rozpatrywanej sprawie skarżąca pismem z dnia 30 stycznia 2014 r. cofnęła skargę na opisane powyżej postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], a dokonana przez skarżącą czynność procesowa nie budzi wątpliwości i brak jest podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne. Wobec tego cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące.
Uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne należało zatem umorzyć postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.