Uzasadnienie
W dniu [...] r. K. H. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r., nr [...] nakładającą na skarżącą obowiązek pokrycia kosztów powstałych w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu marki [...] nr rej. [...] w wysokości [...] zł.
Postanowieniem z dnia [...] r., wydanym w wyniku rozpoznania wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów, referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z uwagi na uprawomocnienie się postanowienia w przedmiocie prawa pomocy zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia [...] r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 złotych - w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis zarządzenia został doręczony skarżącej w dniu [...]r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu [...] r., jednak w zakreślonym terminie wpis nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
W myśl art. 220 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Stosownie zaś do treści przepisu art. 220 § 3 powołanej wyżej ustawy sąd odrzuca skargę, od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony wpis.
W rozpatrywanej sprawie, z uwagi na nieobecność skarżącej pod wskazanym adresem, przesyłka zawierająca odpis ww. zobowiązania została dwukrotnie awizowana tj. [...] r., o czym umieszczono zawiadomienie w skrzynce listowej adresata.
Taki stan rzeczy skutkował przyjęciem, że doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu [...] r. w trybie tzw. doręczenia zastępczego wynikającego z art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72 P.p.s.a. (np. adresatowi do rąk własnych), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia (§ 1), które umieszcza się w skrzynce pocztowej adresata lub na drzwiach mieszkania na okres siedmiu dni (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). W konsekwencji doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu o którym mowa w § 1.
Skoro skuteczne doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu 15 kwietnia 2016 r., to wyznaczony skarżącej termin wykonania zobowiązania sądowego upłynął w dniu 22 kwietnia 2016 r. Skarżąca zobowiązania Sądu nie wykonała we wskazanym terminie.
Z tej przyczyny Sąd, na podstawie powołanych wyżej przepisów, skargę odrzucił.