Uzasadnienie
Po rozpatrzeniu wniosku E.K. z dnia 26 kwietnia 2007 r. Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w D. działając z upoważnienia Burmistrza Miasta D., na podstawie art. 37 ust. 1, 2 i 3 oraz art. 106 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.), decyzją z dnia (...(, przyznał E.K. zasiłek stały w wysokości A od dnia 1 kwietnia 2007 r. do 30 kwietnia 2010 r. W uzasadnieniu decyzji, powołując się na treść przepisów wskazanych w podstawie prawnej decyzji organ wskazał, że wysokość zasiłku ustala się jako różnicę między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie, a dochodem na osobę w rodzinie, nie więcej jednak niż 351 zł i nie mniej niż 30 zł. Od decyzji tej E.K. złożyła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w którym stwierdziła, że organ I instancji błędnie odczytał i zinterpretował jej orzeczenie o niepełnosprawności, którą datuje się od 14 stycznia 2005 r., w związku z czym nie naliczył zaległego zasiłku stałego za luty i marzec.
Odwołująca podniosła, że organ wadliwie wyliczył również wysokość zasiłku stałego uwzględniając przy obliczaniu dochodu zasiłek okresowy, który jako świadczenie jednorazowe nie może być kwalifikowany do dochodu.
W wyniku rozpatrzenia sprawy na skutek wniesionego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i art. 37 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, decyzją z (...(, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
Uzasadniając treść dokonanego rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 8 ustawy o pomocy społecznej, za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, pomniejszoną o:
- 1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
- 2) składki na ubezpieczenie zdrowotne oraz ubezpieczenie społeczne,
- 3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób.
Do dochodu nie wlicza się jednorazowego pieniężnego świadczenia socjalnego oraz wartości świadczeń w naturze.
Zasiłek okresowy, jak sama nazwa wskazuje, nie jest świadczeniem jednorazowym. W sytuacji, gdy E.K. otrzymywała zasiłek okresowy od stycznia do marca 2007 r. w kwocie B, a obecnie w kwietniu i maju 2007 r. po (...(, nie można mówić o jednorazowym świadczeniu, które nie należałoby wliczać do dochodu.
Kolegium przyznało, iż przyznana kwota zasiłku nie zabezpieczy w pełni potrzeb odwołującej, jednak pomoc nie zawsze może być przyznana w oczekiwanej wysokości, gdyż nie pozwalają na to ograniczone środki finansowe Ośrodka. Jednocześnie zwróciło uwagę, że pomoc pieniężna nie może stanowić pokrycia wszystkich wydatków, a ma jedynie na celu wspomóc w przezwyciężeniu trudnej sytuacji bytowej. Strona, w trakcie roku, otrzymywała pomoc w postaci zasiłków celowych i zasiłku okresowego.
Nie zgadzając się ze stanowiskiem Kolegium E.K. zaskarżyła powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. wnosząc o prawidłowe wyliczenie zasiłku stałego, o zwrot niewypłaconych kwot zasiłku stałego za luty i marzec 2007 r. oraz naliczenie odsetek za zwłokę od lutego 2007 r.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolą działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W ramach tej kontroli sąd bada, m.in., zgodność z prawem zaskarżonych decyzji administracyjnych. W przypadku uwzględnienia skargi, w zależności od stwierdzonego stopnia naruszenia prawa, sąd uchyla zaskarżoną decyzję albo stwierdza jej nieważność. W przeciwnym wypadku skargę oddala.
Sąd nie posiada natomiast kompetencji do podejmowania, w zastępstwie organów administracji publicznej, rozstrzygnięć przyznających, bądź odmawiających przyznania jakichkolwiek uprawnień, świadczeń lub odsetek. Z tych też względów sformułowane w skardze wnioski o wyliczenie należnego zasiłku i naliczenie odsetek, nawet teoretycznie nie mogły być uwzględnione. Tym niemniej, sąd, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi (art. 134 § 1 p.p.s.a.), działając z urzędu dokonał w pełnym zakresie kontroli zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Ogólne zasady przyznawania pomocy społecznej, w tym zasiłku stałego, określone zostały, m.in., w art. 106 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.). W myśl art. 106 ust. 3 tej ustawy, świadczenia pieniężne z pomocy społecznej przyznaje się i wypłaca za okres miesiąca kalendarzowego, począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek wraz z wymaganą dokumentacją.
Zgodnie zaś z art. 37 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy, zasiłek stały przysługuje pełnoletniej osobie pozostającej w rodzinie, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie.
Bezsporne jest, że decyzja organu I instancji z dnia (...(przyznająca E.K. zasiłek stały od 1 kwietnia 2007 r. została wydana w wyniku rozpatrzenia wniosku skarżącej z dnia 25 kwietnia 2007 r. Do wniosku skarżąca dołączyła orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S. z dnia (...(uchylające własne orzeczenie z dnia (...(. Orzeczeniem z dnia (...(uznano, że E.K. należy zaliczyć do osób niepełnosprawnych w stopniu umiarkowanym, datując ustalony stopień niepełnosprawności od 14 stycznia 2005 r. Norma zawarta w art. 106 ust. 3 w zw. z art. 37 ustawy o pomocy społecznej warunkuje przyznanie zasiłku stałego "od miesiąca, w którym został złożony wniosek wraz z wymaganą dokumentacją". Skarżąca uzyskała status osoby niepełnosprawnej w stopniu umiarkowanym dopiero mocą orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S. z dnia (...(i stosowny wniosek wraz z opisanym orzeczeniem złożyła w kwietniu 2007 r. W związku z tym ustalając datę początkową prawa do zasiłku stałego od 1 kwietnia 2007 r. organy postąpiły zgodnie z obowiązującymi je przepisami prawa.
Stosownie do art. 37 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej w zw. z § 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. Nr 135, poz. 950), zasiłek stały ustala się w wysokości
- 1) w przypadku osoby samotnie gospodarującej - różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 444 zł miesięcznie;
- 2) w przypadku osoby w rodzinie - różnicy między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie a dochodem na osobę w rodzinie.
Zgodnie z art. 8 ustawy o pomocy społecznej zawierającym definicje kryterium dochodowego, prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje,
- 1) osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty 477 zł, zwanej dalej "kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej",
- 2) osobie w rodzinie, w której dochód na osobę nie przekracza kwoty 351 zł, zwanej dalej "kryterium dochodowym na osobę w rodzinie",
- 3) rodzinie, której dochód nie przekracza sumy kwot kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, zwanej dalej "kryterium dochodowym rodziny".
Przy czym, według art. 8 ust. 3 ustawy, za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o:
- 1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych;
- 2) składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach;
- 3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób.
Do dochodu ustalonego zgodnie z ust. 3, nie wlicza się jednorazowego pieniężnego świadczenia socjalnego, wartości świadczeń w naturze, świadczenia przysługującego osobie bezrobotnej na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z tytułu wykonywania prac społecznie użytecznych oraz zapomogi pieniężnej, o której mowa w przepisach o zapomodze pieniężnej dla niektórych emerytów, rencistów i osób pobierających świadczenie przedemerytalne albo zasiłek przedemerytalny w 2007 r. (art. 8 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej).
W świetle przedstawionych wyżej regulacji ustawowych, za nieuzasadniony Sąd uznał zarzut skarżącej dotyczący nieprawidłowego, w jej ocenie, zaliczenia do dochodu pobieranego zasiłku okresowego, który niewątpliwie nie jest świadczeniem jednorazowym lecz okresowym.
Z danych zgłoszonych przez stronę i zamieszczonych w wywiadzie środowiskowym wynika, że w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku o przyznanie zasiłku stałego, tj. w marcu 2007 r. na dochód 4 osobowej rodziny E.K. składały się: zaliczka alimentacyjna C oraz zasiłek okresowy B. Łącznie dochód ten wyniósł D, co w przeliczeniu na osobę w rodzinie dało kwotę E, nieprzekraczającą kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. Skoro wysokość zasiłku stałego w przypadku osoby w rodzinie, stanowić ma różnicę między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie a dochodem na osobę w rodzinie, to prawidłowo organy ustaliły, że zasiłek stały przysługujący skarżącej od kwietniu 2007 r. winien wynosić A (351 zł – E).
Reasumując, Sąd stwierdził, że podejmując kwestionowane w sprawie decyzje ustalające E.K. prawo do zasiłku stałego oraz jego wysokość organy działały w oparciu o niewadliwie ustalony stan faktyczny, prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa, które, co należy podkreślić, mają w tym zakresie charakter bezwzględnie obowiązujący.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzkie Sąd Administracyjny w S., uznając, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, orzekł jak w sentencji.