Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. E. R., podająca się za pełnomocnika J. R., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wykonywanie robót budowlanych. Do skargi nie zostało załączone pełnomocnictwo.
Pismem z dnia [...] r. E. R. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa upoważniającego do reprezentowania J. R. przed sądami administracyjnymi oraz nadesłania 6 odpisów podpisanej skargi celem doręczenia uczestnikom postepowania. E. R. przesyłki zawierającej wezwanie nie odebrała pomimo dwukrotnego jej awizowania. J. R. również przesyłek wysłanych na adres wskazany przez pełnomocnika nie odebrał pomimo dwukrotnego ich awizowania.
Wojewoda w piśmie z dnia [...] r. poinformował Sąd, że J. R. został wymeldowany bez podania innego adresu, natomiast z informacji uzyskanej z Centrum Personalizacji Dokumentów MSW –Wydział Udostępniania Danych wynika, że J. P. R. w dniu [...] r. wymeldował się z pobytu stałego w [...] przy ul. [...], nie posiada innego adresu pobytu stałego oraz zameldowania na pobyt czasowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.– zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu.
W rozpoznawanej sprawie skargę w imieniu J.R. wniosła E. R., która nie jest profesjonalnym pełnomocnikiem, a nadto nie dołączyła do skargi pełnomocnictwa i pomimo wezwania Sądu braku tego nie uzupełniła. Adresu dla doręczeń pism skarżącemu w skardze nie wskazano, a według ustaleń Sądu, skarżący nie posiada miejsca zameldowania na pobyt stały lub czasowy w Polsce. Nie jest zatem możliwie wezwanie strony skarżącej do wypełnienia obowiązku wynikającego z art. 46 § 2 P.p.s.a.
Z tych względów wezwanie strony skarżącej dokonane w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. pozostałoby bezskuteczne.
W wyniku poczynionych wyżej spostrzeżeń Sąd uznał, że nie można tej sprawie nadać dalszego biegu, co zgodnie z art. 125 § 1 pkt 3 P.p.s.a. winno skutkować zawieszeniem postępowania sądowego. Z tych względów orzeczono jak w sentencji, działając na podstawie art. 131 P.p.s.a.