Uzasadnienie
W dniu 3 lipca 2014 r. Burmistrz Miasta Ś. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]uchylającą w całości decyzję Burmistrza Miasta Ś. z dnia [...] r. w sprawie ustalenia na rzecz U. G. opłaty adiacenckiej w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości i umarzającą postępowanie pierwszej instancji w całości.
W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) Sąd wszczyna postępowanie na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot, którym według art. 50 powołanej ustawy jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
O posiadaniu przez dany podmiot interesu prawnego (legitymującego do wniesienia skargi) decyduje przepis prawa materialnego. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa organ administracji, który w pierwszej instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tej sprawie i to bez względu na przedmiot sprawy oraz jego rzeczywisty związek z interesem prawnym organu administracji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 kwietnia 2002 r., sygn. akt II SA/Gd 563/02 LEX nr 76118). Powyższe wynika z faktu, iż skarżący wydając decyzję w pierwszej instancji nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa, lecz jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji.
Z treści złożonej skargi wynika, że skarżącym decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest Burmistrz Miasta Ś., działający jako organ I instancji, w związku z czym nie posiada on legitymacji do wniesienia skargi na decyzję organu II instancji.
Możliwość wniesienia przez organ I instancji skargi w przedmiotowej sprawie spowodowałoby, że organ ten byłby organem wydającym decyzję oraz stroną postępowania w zależności od etapu toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skargę jako niedopuszczalną odrzucił, o czym orzeczono w sentencji.