Uzasadnienie
Prezydent Miasta decyzją z dnia [...], nr [...] w oparciu o przepis art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn.zm.) i art. 7 ust. 1, 1a ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. z 2001 r. Nr 71, poz. 734z późn. zm.) przyznał B.S. dodatek mieszkaniowy na okres [...] miesięcy tj. [...] w wysokości [...] zł w tym [...] zł ryczałtu na zakup opału.
Jak wynika z uzasadnienia powyższy dodatek został przyznany z uwagi na spełnienie przesłanek zawartych w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych.
Nie zgadzając się z wysokością przyznanego dodatku B.S. wniosła odwołanie od ww. decyzji. Wnosząc o zweryfikowanie kwestionowanej decyzji skarżąca podniosła, iż wysokość czynszu wzrosła, wysokość dochodu nie uległa zmianie, a kwota dodatku jest niższa niż w poprzedniej decyzji z dnia [...]. Skarżąca wniosła o szczegółowe objaśnienie dokonanych wyliczeń.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w wyniku rozpoznania odwołania, decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 138 §1 pkt 1 K.p.a. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
Kolegium podało, iż z materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie wynika, iż wydatki gospodarstwa na lokal wyniosły [...] zł, natomiast wydatki jakie powinno ponosić gospodarstwo domowe wynoszą [...] zł.
W tej sytuacji słusznie przyznano skarżącej dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] zł.
Zgodnie z art. 6 ust. 6 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, jeżeli osoba ubiegająca się o dodatek mieszkaniowy zamieszkuje w lokalu mieszkalnym lub domu niewchodzącym w skład mieszkaniowego zasobu gminy, do wydatków przyjmowanych dla celów obliczania dodatku mieszkaniowego zalicza się:
1/ wydatki, które w wypadku najmu lokalu mieszkalnego byłyby pokrywane w ramach czynszu, lecz wyłącznie do wysokości czynszu, jaki obowiązywałby dla danego lokalu, gdyby lokal ten wchodził w skład zasobu mieszkaniowego gminy, 2/ opłaty, poza czynszem, które obowiązywałyby w zasobie mieszkaniowym gminy, gdyby lokal ten wchodził w skład tego zasobu.
Skarżąca zamieszkuje w lokalu wchodzącym w zasób Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, dlatego organ I instancji przy wyliczeniu dodatku mieszkaniowego uwzględnił jedynie wydatki, które byłyby pokrywane w ramach czynszu, jaki obowiązywałby dla tego lokalu gdyby wchodził on w skład mieszkaniowego zasobu gminy. Obliczony za ww. lokal czynsz, ustalony tak jak dla lokalu gdyby wchodził w skład mieszkaniowego zasobu gminy wynosił w dniu [...][...]zł. Zatem za zajmowany lokal mieszkalny należało przyjąć taką kwotę czynszu tj. [...] zł, a nie [...] zł. W sumie czynsz wyniósł [...] zł.
Na powyższą decyzję organu odwoławczego B.S. wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżąca podniosła, że zajmuje lokal należący do WAM i w lokalach tych czynsze są wyższe niż w lokalach wchodzących w zasób gminy. Organ I instancji nie uwzględnił faktycznych wydatków i na niekorzyść skarżącej zastosował wydatki dot. lokalu gminnego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało stanowisko zajęte w sprawie i wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje:
Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. poz. 270 j.t.) doprowadziła do stwierdzenia, że skarga jest zasadna.
W ocenie Sądu organ I instancji nie wyjaśnił dokładnie na jakiej podstawie przyjął dochód skarżącej w kwocie [...] zł (suma za 3 miesiące), gdyż z zebranego materiału dowodowego nie wynika, że chodzi dokładnie o taką kwotę.
Zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy z 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych cyt.: " za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba, że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu".
Następnie w przepisie tym dokładnie przedstawiono jakich świadczeń nie zalicza się do dochodu.
Zdaniem Sądu organy obu instancji nie wyjaśniły w sposób dostateczny kwestii wysokości dochodu osiągniętego przez B.S. czym naruszyły art. 7 i 77 k.p.a.
Sąd zaznacza też, że wobec podniesionych w odwołaniu skarżącej zarzutów organ odwoławczy powinien ustosunkować się do ich treści.
Przedstawienie wyłącznie urzędowych wyliczeń nie wyczerpuje obowiązku dostatecznego wyjaśnienia sprawy przed wydaniem rozstrzygnięcia.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję organów obu instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.