Uzasadnienie
M. K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Prorektora ds. Nauczania Politechniki z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium socjalnego H. K..
Z treści skargi i nadesłanych akt administracyjnych wynika, że M. K. jest matką H. K..
Sąd pismem z dnia [...] pouczył M. K., że osoby pełnoletnie posiadają zdolność sadową do samodzielnego wnoszenia skarg oraz treści art. 35 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez przedłożenie stosownego pełnomocnictwa, pod rygorem odrzucenia skargi z powodu przyjęcia, że skargę wniósł nieuprawniony podmiot.
Pouczenie wraz z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczone zostało skarżącej w dniu [...], lecz skarżąca zobowiązania nie wypełniła.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy szczególne przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2 ustawy p.p.s.a.). Wobec powyższego postępowanie sądowe może więc być wszczęte jedynie na żądanie uprawnionego podmiotu.
Kryterium "interesu prawnego", na którym oparta jest legitymacja procesowa ma charakter materialnoprawny i wymaga stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę, a zaskarżonym aktem.
Zaskarżona decyzja dotyczyła odmowy przyznania stypendium socjalnego synowi M. K. - H. K.. Zgodnie z powyższym skarga Sygn. akt li SA/Sz 740/06 na powyższą decyzję Prorektora ds. Nauczania z dnia [...] nr [...], powinna być wniesiona przez H. K..
Ponadto podnieść należy, że Sąd kierując się dyspozycją art. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pouczył M. K. kto może wnieść skargę do sądu i kto może być pełnomocnikiem skarżącego. M. K. pomimo pouczenia nie przedłożyła stosownego pełnomocnictwa. Dlatego uznać należało, że skargę wniósł nieuprawniony podmiot i na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega odrzuceniu.
W tych okolicznościach na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak na wstępie.