Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. R.S. zgłosił żądanie sprostowania protokołu rozprawy z dnia [...] r. w ten sposób, że w miejsce zdania "[...]" wpisać "[...]".
Ponadto, skarżący wystąpił w piśmie o uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia [...] r. poprzez wpisanie do protokołu jego wypowiedzi oraz wypowiedzi pełnomocnika z urzędu adwokata O.Ł. na temat jego osoby, tak aby mógł odnieść się do nich. Według skarżącego, stanowisko pełnomocnika jest niezgodne ze stanem faktycznym. Skarżący wyjaśnił następnie z jakich powodów tak uważa oraz, że o powyższym poinformował na ww. rozprawie, co jednak nie zostało odnotowane w protokole. Skarżący wskazał również, że w protokole nie zostały odnotowane stwierdzenia pełnomocnika na temat jego poglądów oraz informacja o odmowie przyjęcia przed rozprawą jego pisma. Nadto skarżący zażądał wpisania do protokołu pytania, które zadał na rozprawie o powód odroczenia rozprawy.
W ocenie Przewodniczącego składu orzekającego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. zgłoszone przez skarżącego wnioski o sprostowanie i uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia [...] r. podlegają oddaleniu, albowiem brak jest podstaw prawnych do ich uwzględnienia.
Zgodnie z art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 – p.p.s.a.), strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu na następnym posiedzeniu, nie później jednak niż w terminie trzydziestu dni od dnia posiedzenia, z którego sporządzono protokół. Od zarządzenia przewodniczącego strony mogą odwołać się do sądu w terminie siedmiu dni od doręczenia im zarządzenia.
Wyjaśnić należy, że sprostowanie oznacza poprawienie, skorygowanie tego co zostało w zapisane. Może to też nastąpić przez zamianę określonej treści na inną lub wykreślenie określonego fragmentu.
Uzupełnienie natomiast oznacza dodanie jakiejś treści, która nie została uwzględniona, a powinna być umieszczona w danym dokumencie.
Odnosząc się do wnoszonego żądania sprostowania protokołu rozprawy Sąd uznał je za nietrafne, ponieważ przedmiotowy protokół jest zgodny z rzeczywistym przebiegiem rozprawy z dnia [...] r. W protokole prawidłowo użyty został czasownik niedokonany "[...]", nie zaś, jak twierdzi skarżący, czasownik dokonany "[...]", stąd też nie jest uzasadnione żądanie skarżącego zmiany treści zdania z "[...]" na zdanie "[...]". Zapis: "[...] (...)" faktycznie odzwierciedla czynność Sądu na tej rozprawie i nie podlega sprostowaniu.
Nie jest również uzasadnione żądanie skarżącego uzupełnienia protokołu o treści wypowiedzi podanych we wniosku.
Zgodnie z art. 101 § 1 p.p.s.a., protokół powinien zawierać:
- 1) oznaczenie sądu, miejsca i daty posiedzenia, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta, prokuratora, stron, jak również obecnych na posiedzeniu przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz oznaczenie sprawy i wzmiankę co do jawności;
- 2) przebieg posiedzenia, w szczególności wnioski i twierdzenia stron, wymienienie zarządzeń i orzeczeń wydanych na posiedzeniu oraz stwierdzenie, czy zostały ogłoszone; jeżeli sporządzenie odrębnej sentencji orzeczenia nie jest wymagane, wystarcza zamieszczenie w protokole treści samego rozstrzygnięcia; zamiast podania wniosków i twierdzeń można w protokole powołać się na pisma przygotowawcze;
- 3) czynności stron mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.
Podkreślenia wymaga, że choć w świetle art. 101 § 1 p.p.s.a. protokół powinien zawierać "wnioski i twierdzenia stron", to treść tego przepisu nie daje podstaw do umieszczenia w protokole wszelkich uwag skarżących wypowiadanych na rozprawie. Przepis ten nie może być rozumiany w ten sposób, że protokół rozprawy winien odzwierciedlać wszystkie oświadczenia i twierdzenia stron w ich dosłownym i szczegółowym brzmieniu. Wystarczy, jeżeli protokół zawiera jedynie istotne dla sprawy i przebiegu postępowania wnioski i stwierdzenia. Treść protokołu rozprawy z dnia [...] r. nie zawiera dosłownych wypowiedzi skarżącego i jego pełnomocnika, jednak zawiera wszystkie istotne dla sprawy wnioski i twierdzenia uczestników rozprawy. W treści protokołu wskazano, że skarżący wnosi o zmianę pełnomocnika z urzędu i z tego też powodu odroczono rozprawę, co zostało właściwie odnotowane. Przewodniczący nie znalazł podstaw do uzupełnienia protokołu o wypowiedzi stron na temat wzajemnych relacji skarżącego i pełnomocnika, zwłaszcza w sytuacji gdy podstawowe żądanie skarżącego o zmianę osoby pełnomocnika zostało zaprotokołowane, uwzględnione i co więcej zrealizowane.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 103 p.p.s.a., zarządzono jak na wstępie.