Uzasadnienie
J. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą skierowania skarżącego do domu pomocy społecznej.
Skarżący, powiadomiony o terminie rozprawy, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. We wniosku tym nie określił w jakim zakresie żąda przyznania prawa pomocy, ale wobec tego, że w niniejszej sprawie skarżący jest z mocy ustawy zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., wniosek ten należało potraktować jako prośbę o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W uzasadnieniu tego wniosku J.H. podał, że mieszka sam w mieszkaniu komunalnym o pow. [...] m2, utrzymuje się z emerytury wynoszącej [...] zł netto miesięcznie, nie ma żadnego majątku ani przedmiotów wartościowych, posiada natomiast lokatę w banku w kwocie [...] zł. Wnioskodawca oświadczył, że obecnie stan jego zdrowia się pogorszył dlatego leczy się u reumatologa. Z akt sprawy wynika, że comiesięczne opłaty związane z utrzymaniem mieszkania wnioskodawcy wynoszą ok. [...] zł, około [..] zł miesięcznie wydaje też na leki.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 3 ww. ustawy).
Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy).
W niniejszej sprawie skarżący jest zwolniony od ponoszenia jakichkolwiek kosztów sadowych z mocy ustawy. Należało zatem rozważyć, czy jego sytuacja majątkowa uniemożliwia ustanowienie pełnomocnika z własnych środków finansowych. Z wniosku wynika że skarżący, który jest osobą w podeszłym wieku, uzyskuje stałe dochody w wysokości pozwalającej zaspokojenie codziennych potrzeb życiowych. Oprócz tego posiada na lokacie bankowej środki umożliwiające ustanowienie radcy prawnego lub adwokata z wyboru, o ile będzie chciał z pomocy takiej skorzystać. Ponieważ wnioskodawca jest w stanie ponieść wydatki związane z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego, nie jest możliwe przyznanie mu prawa pomocy w tym zakresie.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.