Uzasadnienie
W dniu 29 grudnia 2007 r. J. B. złożył bezpośrednio do Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] w przedmiocie odmowy przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w S. przy ul. [...] w obrębie [...], oznaczonej numerem działki [...] o pow. [...] stanowiącej przedmiot własności gminy Miasta S., dla której prowadzona jest księga wieczysta KW nr [...], w prawo własności.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w przesłanych Sądowi aktach administracyjnych, decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 29 listopada 2007 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
W myśl art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.),zwanej dalej P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, o czym skarżący został pouczony przez organ.
Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu określonego w art. 53 § 1 – 3 P.p.s.a, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej.
Z akt sprawy wynika, iż J. B. skarżoną decyzję odebrał w dniu 29 listopada 2007 r., zatem 30 –dniowy termin na wniesienie skargi upływał w dniu 31 grudnia 2007 r. Wniesioną w dniu 29 grudnia 2007 r. bezpośrednio do sądu skargę, sąd w dniu 2 stycznia 2008 r. przesłał wg właściwości do organu.
Zgodnie z ww. przepisami w przypadku złożenia skargi w sądzie o zachowaniu terminu decyduje data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej.
W tym stanie rzeczy skargę wniesioną w dniu 2 stycznia 2008 r., po upływie terminu do jej wniesienia, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.