Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 762/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił, jako przedwczesną, skargę W.Z. na decyzję Wojewody z dnia [...], w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej.
Na wniosek W.Z., Sąd postanowieniem z dnia 11 października 2012 r., przyznał skarżącemu prawo pomocy, w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Pismem z dnia [...] r., Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej poinformował Sąd, że pełnomocnikiem skarżącego został wyznaczony adwokat M.S.
W dniu [...] r. wpłynął do Sądu odpis opinii, sporządzonej przez adwokata M.S., o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 28 sierpnia 2012 r. sygn. akt II SA/Sz 762/12. Jednocześnie, pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, według norm przepisanych, oświadczając zarazem, że koszty te nie zostały przez jakąkolwiek osobę pokryte w całości, ani w żadnej części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 244 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa, bez ponoszenia przez stronę wynagrodzenia i wydatków adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W myśl art. 250 P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie, odpowiednio według zasad, określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych, w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
W § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" powołanego wyżej rozporządzenia wskazano, że stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Sprawa ze skargi W.Z. w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej, należy do kategorii spraw określonych w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, przewidującym stawkę minimalną w kwocie 240 zł. W rezultacie wynagrodzenie ustanowionego w sprawie adwokata, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wynosi w niniejszej sprawie 180 zł (tj. 75 % kwoty 240 zł).
Jednakże, zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, Sąd orzekając o wysokości opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa procesowego z urzędu, obowiązany jest do podwyższenia opłaty o kwotę podatku od towarów i usług, liczoną według stawki obowiązującej w dniu orzekania (23%). Wobec powyższego, koszty sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w rozpatrywanej sprawie, stanowią kwotę 221, 40 zł.
W tej sytuacji orzeczono jak na wstępie, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.